Toen ik op 9 oktober 2019 het startschot gaf voor #ZigZagHR, had ik een droom, een businessplan én een heel duidelijk toekomstbeeld. In dat businessplan heb ik onder andere mijn antwoord geformuleerd op deze drie vragen:
- Wat is mijn bestaansrecht,
- wat is mijn big fat promise aan de HR-community
- en hoe zal ik dat realiseren?
In 2023 kwam Sven Hubin mee aan boord. Dat we vandaag al (of nog maar) staan waar we staan met #ZigZagHR, is het resultaat van de keuzes die we de afgelopen jaren (niet) hebben gemaakt.
Een van de keuzes die van bij opstart centraal stond bij #ZigZagHR was om ons niet te beperken tot de wereld van HR om de HR-community te inspireren. De HR-community is warm en vertrouwd maar het is ook een bubbel. Sven en ik zijn ervan overtuigd dat het loont om je te omringen met mensen die een andere blik op de wereld hebben én om over het muurtje van HR te kijken. Silo’s geven houvast en maken verantwoordelijkheden duidelijk maar beperken ook je perspectief. Wanneer iedereen enkel zijn eigen stukje optimaliseert, verliest het geheel aan kracht. En wat ooit structuur bracht, staat vandaag steeds meer samenwerking en vooruitgang in de weg.
Zes jaar na opstart van #ZigZagHR zijn we daarom tot het inzicht gekomen dat over het muurtje kijken niet meer volstaat. Als het van ons afhangt, wordt 2026 het jaar dat die muur verdwijnt. Tussen afdelingen. Tussen disciplines. Tussen organisaties.
Steen voor steen. Om ruimte te creëren. Voor dialoog. Voor samenwerking. Voor wederzijds begrip. Want de uitdagingen van werk, talent en organisatiecultuur en -structuur laten zich niet meer oplossen vanuit één discipline. HR is geen eiland. En organisaties zijn geen vestigingen.
Als HR koers wil zetten naar wat morgen en overmorgen noodzakelijk wordt – om organisaties te helpen hun doelstellingen te realiseren, om strategie mogelijk te maken, om groei, wendbaarheid en continuïteit te ondersteunen – dan vraagt dat echte nabijheid op de vloer, een stevige verankering in de business, de maturiteit om organisatiearchitectuur mee vorm te geven, maar ook een externe blik op hoe de wereld (van werk) evolueert én samenwerking met alle stakeholders die daar een belangrijke rol in spelen.
Muren afbreken vraagt natuurlijk tijd én veel vertrouwen. Dat doe je niet met een grote hamer maar door te luisteren, vragen te stellen en ideeën te laten botsen. En dat botsen creëert ongemakkelijkheid en frictie. Maar frictie brengt altijd glans én nieuwe ideeën. Du Choc des idées jaillit la lumière.
In 2026 zullen we daarom nog meer in gesprek gaan met professionals en instanties wiens beleid en beslissingen een fundamentele impact (kunnen) hebben op het HR.
Dat we vandaag al (of nog maar) staan waar we staan met #ZigZagHR, is het resultaat van de keuzes die we de afgelopen jaren (niet) hebben gemaakt. Diezelfde logica geldt voor elk individu, elk team, elke organisatie en ook voor HR als vakgebied. Ook waar jij vandaag al (of nog maar) staat, is geen toeval. Het is het gevolg van wat je hebt durven kiezen, wat je hebt uitgesteld en waar je misschien te lang in je bubbel bent gebleven.
In 2026 kiezen wij resoluut voor dialoog boven dogma’s. Voor samenwerking boven silo’s. Voor moed boven comfort. Dat is een kwestie van durven, kunnen, willen én doen.
Maar één ding staat vast: It’s a great time to be in HR!
Ook in 2026
Lesley






