Bijna één op de vijf professionals herschrijft achteraf een oude job op LinkedIn. Vooral wanneer een volgende job in zicht komt. Nieuw onderzoek toont hoe beweeglijk ons professionele verleden is en stelt HR voor een interessante vraag: wat zegt een cv eigenlijk nog?
De opgestapte Cambridge-professor Jason Arday zou zijn cv op spectaculaire wijze hebben opgepoetst. Gastprofessoraten waarvan universiteiten geen weet hadden, miljoenen die hij voor goede doelen zou hebben ingezameld en andere straffe loopbaanclaims. Een extreem geval, maar niet uitzonderlijk. Ons professionele verleden herschrijven doen we blijkbaar veel vaker dan we denken. Dat schrijft Frederik Anseel in zijn blog voor De Tijd naar aanleiding van de zaak-Arday. Een nieuwe working paper van Stanford-econoom Nicholas Bloom en collega’s levert daar ook bewijs voor.
De onderzoekers volgden jarenlang verschillende versies van 29,4 miljoen Amerikaanse LinkedIn-profielen. Bijna één op de vijf professionals veranderde achteraf de titel of beschrijving van een job die al voorbij was. De mediane aanpassing gebeurde zelfs meer dan vier jaar na het vertrek.
We herschrijven vooral wanneer we opnieuw solliciteren
Het aanpassen van oude jobs neemt toe wanneer een jobwissel dichterbij komt. Vanaf ongeveer zes maanden vóór een overstap versnelt het en daarna neemt het opnieuw af. We veranderen dus niet noodzakelijk wat we gedaan hebben, wel hoe we dat verleden presenteren in functie van wat werkgevers vandaag zoeken. De onderzoekers zien die aanpassingen daarom ook als een interessante graadmeter voor wat werknemers dénken dat op dat moment waardevol is op de arbeidsmarkt.
Sinds de komst van ChatGPT worden termen als AI, GPT en LLM meer dan zes keer vaker retroactief toegevoegd aan oude jobs. Wie vandaag LinkedIn gebruikt om te bepalen hoeveel AI-expertise er in 2022 aanwezig was, zou die daardoor met ongeveer 30 procent overschatten. Tegelijk verdwijnen andere zaken naar de achtergrond. Verwijzingen naar thuiswerk worden minder vaak toegevoegd en ook DEI-termen verliezen terrein.
Een skill op LinkedIn is geen gevalideerde skill
Organisaties gebruiken steeds meer data uit cv’s en professionele profielen om kandidaten te vinden, skills in kaart te brengen en beslissingen over aanwervingen te onderbouwen. Maar de onderzoekers waarschuwen dat professionele profielen géén historische ground truth zijn. Wie vandaag AI toevoegt aan een job uit 2019, heeft daarom niet noodzakelijk plots bewezen dat hij toen over meer AI-expertise beschikte. We weten vooral dat die persoon het vandaag belangrijk vindt om die expertise te benadrukken.
Het onderscheid tussen een skill claimen en een skill aantonen wordt belangrijker naarmate HR meer skills-based wil werken. Zeker omdat er een feedbacklus kan ontstaan: werkgevers zoeken bepaalde skills, kandidaten zetten ze prominenter op hun profiel en algoritmes vinden vervolgens steeds meer van diezelfde skills terug.
AI verandert ook het cv zelf. Na de komst van ChatGPT zien de onderzoekers een sterke stijging van taal die geassocieerd wordt met LLM-ondersteund schrijven. Hun methode is geen sluitende AI-detector, maar de trend is wel opvallend. HR gebruikt dus steeds vaker AI om kandidaten te screenen die steeds vaker AI gebruiken om zichzelf te presenteren.
Wat betekent dat voor selectie?
Een cv of LinkedIn-profiel is slechts een vertrekpunt voor een gesprek. Doorvragen naar concrete ervaringen en verantwoordelijkheden, vaardigheden valideren en kandidaten waar relevant laten aantonen wat ze kunnen, wordt belangrijker.
Jezelf professioneel heruitvinden hoeft niet problematisch te zijn. Een ervaring van tien jaar geleden kan vandaag een andere betekenis hebben en vaardigheden die toen nauwelijks aandacht kregen, kunnen vandaag bijzonder relevant zijn. Maar de vraag is natuurlijk hoe ver die herinterpretatie kan gaan. Of zoals Frederik Anseel naar aanleiding van de zaak-Arday zegt: er is niets mis met jezelf heruitvinden. De dunne lijn ligt waarschijnlijk waar je vroegere baas de nieuwe versie van je oude job niet langer zou herkennen.





