Dit is een Plus-artikel
Ben je al abonnee van het #ZigZagHR Bookazine? Log dan snel in!
Vanaf nu heb je je favoriete HR Bookazine AL-TIJD op zak!
Nog geen abonnee?
Neem nu een jaarabonnement op het #ZigZagHR Bookazine, word lid van de community en krijg toegang tot alle online content bovenop 4 Bookazines per jaar.
Samenvatting
AI bedreigt vooral cognitief en voorspelbaar kantoorwerk, maar maakt tegelijk duidelijk hoe onmisbaar en waardevol praktisch, technisch en zorgend werk is. Volgens arbeidssociologe Peggy De Prins blijven net die beroepen overeind omdat ze menselijkheid, vakmanschap, motoriek en contextgevoeligheid vragen en dus moeilijk te automatiseren zijn. Decennialang kregen academische diploma’s meer status, waardoor praktijkkennis en beroepsonderwijs werden ondergewaardeerd. AI fungeert nu als spiegel: wat we lang als “lager” zagen, blijkt schaars en essentieel. Peggy De Prins pleit voor een herwaardering van praktische loopbanen, het doorbreken van de onderwijshiërarchie (hoofd–handen–hart) en meer focus op vaardigheden in plaats van diploma’s. Bedrijven spelen daarin een groeiende rol via new collar jobs: leren op de werkvloer, coaching en doorgroeien door te doen.
Over Peggy De Prins
Prof. dr. Peggy De Prins is hoofddocent aan Antwerp Management School waar zij zich specialiseert in duurzaam HRM en arbeidsrelaties. Haar onderzoek richt zich op de evolutie van arbeidsverhoudingen, sociaal overleg en belangrijke ontwikkelingen in (kritisch/duurzaam) HRM, de toekomst van werk en werkkwaliteit. Haar werk verscheen in peer-reviewed nationale en internationale tijdschriften. Daarnaast schreef ze praktijkgerichte boeken over duurzaam HRM, arbeidsrelatiepartnerschappen en de donkere kanten van HR.
