CEO Annic Bosmans over de ziel van Randstad
Een organisatie wordt niet alleen gebouwd door strategie en resultaten, maar ook door de mensen, verhalen en keuzes die onderweg hun sporen nalaten. In de interviewreeks ‘De Ziel van de Organisatie’ gaat #ZigZagHR samen met CEO’s terug naar waar het begon, naar wat hun organisatie heeft gevormd, wat vandaag nog altijd leeft en wat zij zelf willen doorgeven aan de volgende generaties.
Een nacht in 1960. Twee economiestudenten praten door over werk en over een arbeidsmarkt die volgens hen anders kan. Een van hen is Frits Goldschmeding. Voor zijn afstudeerscriptie heeft hij de kloof tussen theorie en praktijk op de arbeidsmarkt onderzocht. Hij ziet wat anderen nog niet zien: toekomst in uitzendarbeid. Die nacht krijgt een idee vorm dat veel groter zal worden dan beide studenten op dat moment kunnen vermoeden. Het wordt de kiem van Randstad.
Meer dan 65 jaar later vertelt Annic Bosmans, die sinds 1 april 2023 CEO is, het verhaal. We zitten in een van de opleidingszalen van het gloednieuwe hoofdkantoor waar Tempo-Team Belgium, Hudson Benelux en Randstad voortaan onder één dak en één merk samenwonen. Nieuwe medewerkers die hier hun eerste opleidingen volgen, passeren langs de legacy line, waar beelden en verhalen hen meenemen naar de oorsprong van het bedrijf. Bij de ingang staat een fiets, een verwijzing naar oprichter Frits Goldschmeding, die zijn eerste uitzendkrachten zelf naar klanten fietste.
“Ik vind het belangrijk dat nieuwe medewerkers die verhalen kennen”, zegt Annic. “Wat Frits in een mensenleven opgebouwd heeft en als filosofie uitgetekend heeft, is 65 jaar later nog altijd heel actueel. Eigenlijk is de ziel van Randstad in die nacht gesmeed.”
Succes bouw je samen
Frits Goldschmeding was geen man die snel tevreden was. Ideeën had hij altijd meer dan de organisatie kon uitvoeren. Hij zag kansen, wilde vooruit en verwachtte dat ook van de mensen rondom hem. Je moet je stinkende best doen, klonk het. Hard werken, initiatief nemen, altijd proberen beter te worden. Maar Frits wist ook dat je daar nooit alleen in slaagt. “Je moet de juiste mensen rond je verzamelen, hen inspireren en enthousiasmeren.” Succes bouw je samen.
Het is een van de redenen waarom Annic hier zelf al bijna dertig jaar aan het werk is. In 1997 stapte ze als jonge consultant binnen bij Interlabor Interim. Ook zij kreeg kansen, ruimte om initiatief te nemen en vertrouwen om verantwoordelijkheid op te nemen. Ze greep die kansen en groeide uiteindelijk door tot CEO. “Elkaar ondersteunen, in de bres springen voor elkaar, geen politieke spelletjes. Maar ook je verantwoordelijkheid opnemen en iets durven doen. Dat heeft mij altijd enorm aangesproken.”
Werk kan een leven doen kantelen
Waar het volgens Annic uiteindelijk over gaat is de impact die werk kan hebben op een mens. Een consultant die iemand aan een job helpt, verwerkt tientallen dossiers. Maar voor de persoon tegenover hem of haar kan dat ene dossier een kantelpunt zijn. “Of iemand nu student is, starter, zijn werk verloren heeft of op een schakelmoment zit: de aandacht die je kunt geven aan iemand op zo’n sleutelmoment, kan echt een verschil maken.”
Ze gebruikt het woord zingeving. “Werk is zingeving. Wij kunnen daarin een maatschappelijke rol spelen. Dat is onze opdracht.” Dat klinkt opmerkelijk uit de mond van de CEO van een beursgenoteerde commerciële organisatie. Annic ziet daar zelf geen tegenstelling in. Beide maken deel uit van hetzelfde verhaal. Ook dat idee schrijft ze rechtstreeks toe aan Frits. Hij vond dat wie kansen krijgt en waarde creëert, ook iets moet teruggeven aan de samenleving.
België als eerste stap buiten Nederland
Vijf jaar na de start zette Randstad in 1965 zijn eerste buitenlandse stap. Naar België. Alleen werd de naam Randstad initieel niet meegenomen. Die verwees te nadrukkelijk naar het stedelijke gebied rond Amsterdam, vond Frits. Dus werd Randstad Interlabor.
België werd het begin van een veel groter internationaal verhaal. Het Verenigd Koninkrijk volgde, daarna Duitsland, Frankrijk en uiteindelijk ook de Verenigde Staten. Overnames versnelden die groei, met de overname van Vedior in 2008 als grote sprong naar een wereldwijde positie. Maar het was allerminst een vlekkeloos parcours. “We hebben vooral geleerd dat je het succes uit Nederland niet zomaar kunt kopiëren naar een ander land.” Want overal botste Randstad op andere wetgeving, andere gewoontes en een andere arbeidsmarkt. Ook de argwaan tegenover uitzendarbeid die Frits bij zijn start in Nederland had ervaren, dook ook elders op. Internationaliseren bleek dus niet alleen een kwestie van groter worden, maar ook van leren loslaten: wat in eigen land werkt, werkt niet noodzakelijk overal. Ruim zestig jaar later is dat spanningsveld opnieuw verrassend actueel.
Loyaliteit aan het grotere geheel
Dit keer beweegt de slinger in de andere richting. Waar Randstad jarenlang functioneerde als een internationale groep met sterke, relatief autonome landenorganisaties, wordt het bedrijf vandaag veel nadrukkelijker als één globale organisatie aangestuurd. Strategie en grote kaders worden internationaal bepaald, de vertaling gebeurt lokaal. Het is in die context dat Annic in 2023 CEO werd. “Ik wist welk mandaat ik kreeg. Internationaal zitten experten die de grote strategische lijnen uitzetten. Mijn verantwoordelijkheid is België. Ik ken deze markt, moet mijn ploeg meekrijgen en de nuances aanbrengen die hier nodig zijn.”
Ze noemt het loyaliteit aan het grotere geheel, zonder daarbij de eigen stem op te geven. “We zijn geen soldaatjes die alles van A tot Z uitvoeren. We hebben absoluut een stem.” Alleen wordt die stem vandaag binnen duidelijkere internationale krijtlijnen gebruikt. Voor een organisatie die jarenlang veel lokale autonomie kende, is dat geen kleine verandering.
Annic beseft dat medewerkers daardoor het gevoel kunnen krijgen dat hun speelruimte kleiner wordt. En dat gevoel wegredeneren heeft volgens haar weinig zin. “De perceptie van de andere partij is de waarheid waarmee je moet vertrekken.” Haar opdracht bestaat er daarom ook in de blik te verschuiven: van wat niet langer kan naar de ruimte die er wél nog is. En daar duikt Frits opnieuw op in haar verhaal. “Kijk naar the art of the possible. Je kunt focussen op wat niet meer kan. Maar er kan nog ontzettend veel. Zoek die randjes op. Wees ondernemer.” Zo wordt een oude ondernemersles een leidraad voor een heel hedendaagse transformatie.
Toen de wereld plots stilviel
Een organisatie kan veel zeggen over haar waarden. Annic kijkt liever naar wat er gebeurt wanneer het moeilijk wordt. Covid was zo’n moment. Bij sommige klanten viel het werk van de ene dag op de andere stil, terwijl andere handen tekort kwamen. Kantoren gingen dicht en consultants moesten hun dienstverlening van thuis uit organiseren.
Wat Annic vooral bijblijft, is de solidariteit. Teams sprongen voor elkaar in, WhatsApp groepen draaiden in het weekend overuren en toen tijdelijke werkloosheid nodig werd, zochten medewerkers onderling mee naar oplossingen. Wie het financieel moeilijk had, kon blijven werken; anderen gaven aan dat zij tijdelijk thuis konden blijven. “We hebben toen ongelooflijk veel geleerd over onze veerkracht als organisatie.”
Daarna kwam de belangrijkste vraag: Welke oude gewoontes hadden hun meerwaarde bewezen en wat bleek ook anders te kunnen? Die periode versterkte ook Annic’s overtuiging dat eerlijk niet altijd betekent dat iedereen hetzelfde krijgt. “Gelijkheid voor iedereen geeft rust. Maar je kan ook rechtvaardigheid creëren met genuanceerde spelregels. Alleen moet je heel goed uitleggen waarom.”
Kennen, dienen, vertrouwen
Kennen, dienen en vertrouwen. Die drie woorden hebben 65 jaar Randstad overleefd. Ze komen rechtstreeks uit het gedachtegoed van Frits. “Kennen begint met jezelf kennen. Wie ben je? Waar sta je voor? Ben je iemand van je woord?” Maar het gaat evenzeer over de ander kennen, zowel de klant, de uitzendkracht, de werkzoekende, als de collega. En breder: de vakbonden, overheid, scholen en andere actoren waarmee Randstad op de arbeidsmarkt samenwerkt. “Je moet weten wat er speelt. Pas als je iemand kent, kan je dienen.”
“En dienen“, voegt ze eraan toe, “zit bij een dienstverlenende organisatie in het bloed: luisteren, aandacht geven, goede service bieden. Als dat lukt, volgt het derde woord bijna vanzelf. Vertrouwen. Dat is voor ons een hoeksteen voor de lange termijn.”
Annic probeert ze ook op zichzelf toe te passen. Sommige klanten kennen haar nog uit de tijd dat ze consultant was. Ook vandaag vindt ze het belangrijk om klanten te bezoeken en de kantoren in te trekken. “Dat geeft nabijheid.”
Hetzelfde kompas geldt voor iedereen binnen Randstad: voor de jobcoach die iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt helpt om opnieuw vertrouwen op te bouwen, voor de consultant die finance profielen begeleidt én voor de CEO. De rol verschilt, de essentie blijft: mensen leren kennen, begrijpen wat ze nodig hebben en van daaruit proberen om het verschil te maken.
Daar hoort nog een principe bij, dat Frits simultane belangenbehartiging noemde. Het klinkt wat academisch, maar Annic maakt het concreet: geen enkele stakeholder staat automatisch boven een andere. Een grote klant is niet belangrijker dan een uitzendkracht of een medewerker. Wanneer een klant discrimineert of mensen respectloos behandelt, gaat Randstad daarover in gesprek. En soms wordt de samenwerking stopgezet.
“Het is niet omdat daar veel volume of business zit, dat dat erboven staat. Iedereen heeft zijn evenwaardige plek.”
Bewaarder van de ziel
Na bijna dertig jaar bij Randstad kent Annic de organisatie van binnenuit. Ze begon als consultant, kreeg doorheen de jaren nieuwe kansen en greep ze ook. Daar voelt ze zich heel bevoorrecht in. “Ik zie mezelf echt als een bewaarder.”
Het is een woord dat ze ook gebruikte in haar gesprekken met de weduwe van Frits. “Ik voel de verantwoordelijkheid om zijn gedachtegoed te bewaren en tegelijk de organisatie te transformeren en klaar te maken voor de toekomst.”
Want bewaren betekent voor Annic niet dat alles moet blijven zoals het was. Randstad wordt sterker internationaal geïntegreerd, rollen verschuiven en sommige activiteiten verdwijnen of worden elders ondergebracht. Als CEO ziet ze het grotere plaatje, maar ze beseft dat achter iedere verandering mensen zitten. “Soms zijn stappen nodig om de organisatie klaar te maken voor de toekomst, en soms doen die stappen pijn.”
Ook dan blijft ze vasthouden aan wat volgens haar wél onveranderd moet blijven: respect, integriteit en correctheid. Waar mogelijk wordt samen met medewerkers naar een andere plek binnen de organisatie gezocht. En ook wanneer afscheid onvermijdelijk is, moet dat zorgvuldig gebeuren. Hetzelfde geldt voor iemand die niet goed functioneert: een ontslag zou nooit als een complete verrassing mogen komen. “Je kunt niet altijd de beste vriend zijn. Soms moet je een moeilijke boodschap brengen. Maar integriteit en correctheid moeten altijd blijven.”
Als eerste de vinger opsteken
De wereld waarin Randstad vandaag opereert, lijkt nog nauwelijks op die van Frits in 1960. Technologie en AI veranderen het werk in hoog tempo. Maar Annic is ervan overtuigd dat ook in die nieuwe wereld het oude kompas overeind kan blijven: kennen, dienen, vertrouwen en de menselijke touch bewaren waar die het verschil maakt.
Zelf maakt ze er geen geheim van dat technologie niet haar natuurlijke habitat is. “Dat is niet mijn wereld. Daar ligt mijn energie niet.” Ze lacht. “Maar is het cruciaal voor onze organisatie? Tweehonderd procent!” Ze hoeft ook niet degene te zijn die er het meeste van weet. Liever verzamelt ze mensen rondom zich die dat wél doen.
En als er internationaal nieuwe technologie wordt getest, staat België graag vooraan. “Dan steek ik mijn vinger op: België is kandidaat. Wij doen mee.” Dat pionieren vraagt iets van haar teams: wie vroeg instapt, krijgt geen afgewerkt product, maar kan het wel mee vormgeven. België is daar volgens Annic bijzonder geschikt voor. Het is een complexe markt, maar internationaal bekeken voldoende behapbaar. En vooral: “We hebben de reputatie heel kwalitatieve teams te hebben die engagement en verantwoordelijkheid opnemen en feedback geven.”
Haar eigen rol ziet Annic vooral bij de mensen: de juiste ploeg samenbrengen, enthousiasme creëren en ervoor zorgen dat technologie ondersteunt wat Randstad wil betekenen voor klanten en talent. “Ik zet hier een team op met kennis, knowhow en interesse en dan zijn we vertrokken.”
Vooruitlopen op digitalisering brengt voor haar ook een verantwoordelijkheid mee: ervoor zorgen dat niet iedereen dezelfde snelheid hoeft te hebben om mee te kunnen. In de kantoren ziet ze hoe groot de digitale kloof soms al is. Een QR-code scannen, een app gebruiken of een e-mailadres aanmaken lijkt banaal, tot iemand voor je staat voor wie het dat helemaal niet is. Wie digitaal achterop raakt, wordt volgens Annic bijzonder kwetsbaar. Ook daarin herkent ze de maatschappelijke opdracht die Frits ooit meegaf aan Randstad. Digitaliseren om relevant te blijven, en tegelijk kijken wie dreigt achter te blijven.
Architect van de werkorganisatie
Ook de vraag waarop Randstad een antwoord probeert te geven, is sinds 1960 veel complexer geworden. Het gaat niet meer alleen over wie welke vacature kan invullen. Vaste medewerkers, uitzendkrachten, freelancers en flexi-jobbers bewegen naast en door elkaar, terwijl technologie verandert welke competenties organisaties nodig hebben.
Annic ziet voor Randstad een bredere rol weggelegd: die van architect van de werkorganisatie. Samen met een werkgever vooruitkijken naar vandaag, morgen én overmorgen. Welke competenties heb je nodig? Welke mensen wil je duurzaam aan boord houden? Waar is flexibiliteit zinvol? Welke contractvorm past daarbij? En waar kan technologie ondersteunen? Het is, zoals Annic het omschrijft, het strategisch ontwerpen van de juiste combinatie van mensen, competenties, flexibiliteit en technologie.
Die ambitie krijgt ook binnen Randstad zelf een heel concrete vertaling. In België worden Hudson en Tempo-Team voortaan geïntegreerd binnen één merkstrategie. Voor Annic is dat een belangrijk kantelpunt: verschillende expertises worden samengebracht om klanten breder te kunnen ondersteunen. En ook hier loopt er opnieuw een lijntje naar Frits. Hij geloofde sterk in de kracht van het merk Randstad en bouwde daar jarenlang consequent aan. Meer dan 65 jaar later wordt datzelfde idee opnieuw gebruikt om het volgende hoofdstuk te schrijven
Aan het dak werken wanneer de zon schijnt
De grootste uitdaging voor een CEO is volgens Annic om tegelijk vandaag, morgen én overmorgen vast te houden. De problemen van vandaag vragen aandacht. “Als er een wiel af rijdt, moet je het oplossen.”
Maar daarna moet je ook onderzoeken waarom dat wiel eraf reed. Een vroegere manager gaf haar ooit een Kempense wijsheid mee die ze nog altijd gebruikt: “Je moet aan je dak bouwen als de zon schijnt.” Ze vindt het een mooie metafoor voor leiderschap. Niet wachten tot het begint te regenen om na te denken over wat een organisatie morgen nodig heeft.
Het olievrouwtje
Annic is de eerste vrouwelijke CEO in de geschiedenis van Randstad België. Dat betekent iets voor haar, zeker in een organisatie waar zoveel vrouwen werken. Maar als ze twintig jaar vooruit kijkt, hoopt ze dat haar hoofdstuk om meer herinnerd wordt dan die primeur. “Ik hoop dat mensen mij herinneren als een verbindende, inspirerende leider. Iemand die met warmte en empathie ook resultaten heeft geboekt, die Randstad door moeilijke jaren heeft geloodst, de organisatie mee heeft getransformeerd en tegelijk heeft gebouwd aan wat daarna komt.”
Haar CFO heeft daar een mooie omschrijving voor. Die noemt haar het olievrouwtje. Annic houdt van dat beeld. Het past ook bij hoe ze naar leiderschap kijkt. Ze hoeft niet degene te zijn die overal het antwoord op kent. “Ik weet niet alles, maar ik denk wel dat ik mensen kan samenbrengen en ieder zijn podium kan geven om te schitteren in waar hij of zij goed in is.”
Ze wil mensen verbinden, dingen in beweging krijgen en ruimte maken voor anderen om goed te zijn in wat zij kunnen. Warm en empathisch waar het kan, duidelijk wanneer het nodig is. Want ook dat hoort voor haar bij de verantwoordelijkheid van een CEO.
Koester het DNA, maar loop je eigen parcours
Wat wil ze zelf doorgeven aan degene die later na haar komt? Voor Annic gaat het over koesteren. Van de cultuur, van het DNA, maar vooral van de mensen die Randstad hebben gemaakt tot wat het vandaag is. Zelf kreeg ze een organisatie in handen die door generaties voor haar is opgebouwd. Ook haar eigen loopbaan, benadrukt ze, dankt ze mee aan de teams en mensen die haar kansen hebben gegeven.
Dat koesteren is voor haar echter geen uitnodiging om ‘op de winkel te passen’. Randstad is marktleider, maar die positie komt niet uit de lucht vallen. Ze is het resultaat van jarenlang hard werken en kan net zo goed weer verdwijnen wanneer je achterover leunt. Zeker vandaag: groeien in een markt die krimpt betekent marktaandeel winnen, nieuwe dienstverlening ontwikkelen, experimenteren, fouten durven maken en eruit leren. “Groei blijft noodzakelijk om te kunnen investeren, werk te creëren en de organisatie gezond door te geven aan wie na haar komt.”
“We zijn een mensenorganisatie. Als je ons DNA koestert en omarmt, kun je ontzettend veel gedaan krijgen, want dan gaan mensen je volgen.”
Dat is voor Annic ook een eerbetoon aan Frits. Maar een opvolger hoeft hem niet te kopiëren. En haar evenmin.“Je moet je eigen parcours lopen. Je moet zelf het verschil maken. Koester onze cultuur, koester ons DNA en blijf dicht bij de mensen. Dan kun je een organisatie en de mensen die er deel van uitmaken vleugels geven.”
Je moet je eigen parcours lopen. Je moet zelf het verschil maken. Koester onze cultuur, koester ons DNA en blijf dicht bij de mensen. Dan kun je een organisatie en de mensen die er deel van uitmaken vleugels geven.”
Annic Bosmans, CEO Randstad België
===
Annic Bosmans leidt vandaag het bedrijf waar ze bijna dertig jaar geleden als consultant haar loopbaan begon. Ze startte in 1997 als consultant bij Interlabor Interim, onderdeel van Randstad. Ze groeide binnen de organisatie door van business manager tot director operations voor verschillende regio’s en werd in 2018 managing director van de uitzendactiviteiten en lid van het managementteam. Sinds 1 april 2023 staat ze als CEO aan het hoofd van Randstad Group België en Luxemburg. Annic is master in de Toegepaste Economische Wetenschappen, met specialisatie Human Resources.
Randstad door de jaren heen
- 1960: Economiestudenten Frits Goldschmeding en Ger Daleboudt richten in Nederland Uitzendbureau Amstelveen op. Vier jaar later krijgt het bedrijf de naam Randstad.
- 1965: België wordt de eerste buitenlandse markt. Randstad start hier onder de naam Interlabor Interim.
- 1970: Ook Randstad Interim wordt in België gelanceerd. Interlabor groeit ondertussen uit tot marktleider op de Belgische uitzendmarkt.
- 2000-2001: Interlabor Interim en Randstad Interim worden samengebracht. Vanaf maart 2001 heet de organisatie Randstad Belgium. Tegelijk verbreedt ze haar activiteiten en evolueert ze van uitzendbedrijf naar HR-dienstverlener.
- 2007-2008: Randstad neemt Vedior over en wordt wereldwijd de op één na grootste HR-dienstverlener. In België wordt Vedior omgedoopt tot Tempo-Team.
- 2019: Randstad wordt wereldwijd de grootste HR-dienstverlener.
- 2021: Randstad neemt Hudson Benelux over en versterkt daarmee zijn expertise in onder meer recruitment & selection, executive search en HR-consulting.
- 2023: De internationale strategie Partner for Talent wordt gelanceerd.
- 2025: Randstad viert zijn 65ste verjaardag wereldwijd en 60 jaar aanwezigheid in België. De groep is inmiddels actief in 39 markten.
- 2026: In België worden Randstad, Tempo-Team en Hudson samengebracht onder één merk: Randstad, met de ambitie organisaties over verschillende HR-disciplines en arbeidsvormen heen te ondersteunen.
