September is traditioneel een maand waarin veel werknemers van job veranderen. Na de zomervakantie komt de arbeidsmarkt opnieuw in beweging en stellen werknemers zich vaker de vraag: zit ik hier nog wel op mijn plek? Nieuw onderzoek1 bij 1.000 werkende Belgen geeft alvast één reden waarom die twijfel kan toeslaan: op het werk worden we sneller op fouten gewezen dan dat goede prestaties worden benoemd.
Gastblog door Jelle Van Roosbroeck, co-founder Kadonation
57% van de werkende Belgen krijgt binnen het uur of nog dezelfde dag reactie wanneer ze een merkbare fout maken. Lever je net een uitzonderlijk goede prestatie? Dan krijgt nog geen 4 op de 10 (39%) even snel erkenning. En wie gewoon dag in dag uit goed werk aflevert, wacht vaak op Godot: 35% van de werknemers krijgt daar gewoonweg nooit erkenning voor.
“Dat mogen we eigenlijk niet normaal vinden”, zegt Jelle Van Roosbroeck, co-founder van de Gentse scale-up Kadonation. “Een fout krijgt automatisch aandacht. Goed werk moet wachten tot het toevallig opvalt. Als je vandaag tijd vindt om iemand op de vingers te tikken, vind je ook tijd om iemand te bedanken.”
Waarom goed werk stilletjes onzichtbaar wordt
Vooral het gewone, dagelijkse werk dreigt zo onder de radar te verdwijnen. Een deadline die netjes gehaald wordt, een klant die goed geholpen wordt of een collega die telkens bijspringt: net omdat alles goed loopt, trekt het weinig aandacht. Tot een medewerker zich begint af te vragen of iemand eigenlijk nog ziet wat die allemaal doet.
Dat heeft gevolgen. 84% van de werkende Belgen zegt dat erkenning hen motiveert en 78% voelt zich meer verbonden met de werkgever wanneer ze erkenning krijgen. Meer dan de helft (54%) dacht bovendien al eens: “Als ze me hier niet appreciëren, ben ik weg.” In september, wanneer veel Belgen hun job herbekijken, wordt de vertrekreflex nog sterker.
“Werkgevers investeren veel in het aantrekken van talent. Dan is het vreemd dat we iets eenvoudigs als laten merken dat we hun werk zien soms vergeten”, zegt Van Roosbroeck. “Waardering hoeft geen cadeau te zijn. Vaak is één zin genoeg: ik heb gezien wat je daar deed, en dat maakte een verschil. Zeker nu de jobmobiliteit stijgt, willen werknemers vooral voelen dat hun werk gezien wordt.”
Geen evaluatiegesprek nodig
Een schouderklopje geven hoeft geen extra vergadering te kosten, benadrukt Van Roosbroeck. “Een leidinggevende kan onmogelijk elke prestatie van elke medewerker voortdurend opvolgen. Maak het jezelf daarom gemakkelijk. Drie zinnen in een chatbericht volstaan: wat deed iemand goed, in welke situatie en waarom viel het op. Je kunt waardering ook breder in het team stimuleren, bijvoorbeeld via een vast Teams- of Slack-kanaal waarin collega’s elkaar in de bloemetjes zetten. Zo wordt erkenning geen extra taak voor de manager, maar een gewoonte binnen het team. Doe het vooral meteen. Zes maanden later, tijdens het evaluatiegesprek, is het moment al lang voorbij.”
