Meer dan een naam

Ondernemen met een hartslag bij familiebedrijf Torfs

​​​Enkele jaren geleden ruilde Elisabeth Torfs een prestigieuze job in de uitgeversector voor een stageplek bij schoenenketen Torfs. Van een goedbetaalde functie naar een stage zonder jobgaranties, en dat op anderhalf uur rijden van haar woonplaats. “Dat doe je enkel voor een familiebedrijf”, lacht Elisabeth Torfs. Als lid van de vierde generatie Torfs maakt ze trots deel uit van een familiebedrijf dat sterke financiële cijfers kan voorleggen zonder in te boeten op het menselijke dna.

Stofwolken, geluidsgolven van boormachines en werklieden die volop in de weer zijn: op de dag van het interview is de spanning in het distributiecentrum van Torfs in Temse te snijden. De medewerkers van het hoofkantoor in Sint-Niklaas verhuizen binnen enkele weken definitief naar de site in Temse. Als verantwoordelijke voor operations was Elisabeth nauw betrokken bij dit verhuis- en uitbreidingsproject: “We hebben er lang naar uitgekeken om iedereen samen onder een dak te hebben. Iedereen heeft keihard gewerkt om dit mogelijk te maken en we zijn heel blij om alle collega’s nog dichter bij elkaar te brengen.”

Vertorfsen

In 2018 was Elisabeth Torfs nog de uitgever van het boek ‘#ZigZagHR’ van Lesley Arens en Lisbeth Claus. Zo stond ze indirect mee aan de wieg van dit #ZigZagHR bookazine (dankjewel, Elisabeth!). De job als uitgever was haar op het lijf geschreven, dus was ze ook niet actief bezig met een mogelijke carrièreswitch.

“Maar als ik eerlijk ben met mezelf, is de aantrekkingskracht van het familiebedrijf er altijd wel geweest”, vertelt Elisabeth Torfs. “Ik probeerde al heel mijn leven mijn werkgevers te Vertorfsen. Ik betrapte me er zelfs op dat ik in de wij-vorm sprak als het over Torfs ging.” Het verhaal raakte tijdens de coronaperiode in een stroomversnelling: “Ik was fel onder de indruk van hoe Torfs die onzekere periode heeft aangepakt. De communicatie van toenmalige ceo Wouter Torfs was enorm eerlijk en verbindend. De familie – voor 100% aandeelhouder van het bedrijf – bleef heel geduldig en meegaand. Op een bepaald moment werd de drang om mijn steentje bij te dragen te groot en op 1 januari 2022 maakte ik de overstap naar Torfs.”

Naar de dansvloer

Bij Torfs bestaat er een familiecharter met heldere spelregels over de rol van familieleden in het bedrijf. Zo moeten familieleden verplicht een jaar stage doen als ze bij de organisatie willen werken. Na de stage moeten ze net zoals iedereen solliciteren op een bestaande vacature en – afhankelijk van de functie – een extern assessment center doorlopen. “Je wordt dus niet ten dans gevraagd, je moet zelf op de dansvloer gaan staan. Ik vind het goed dat er zo’n regels zijn. Het is een sterk signaal naar alle medewerkers om te tonen dat familieleden geen voorrang krijgen en zich net als iedereen moeten bewijzen. Ik was 36 jaar, had een gezin en werkte in een managementpositie bij een groeiende uitgeverij.

Voor mij was de stap naar een stage best wel spannend. Bovendien had ik met een diploma literatuurwetenschappen en mijn werkervaring in de uitgeverij geen goed beeld van welke rollen mij zouden liggen. Op dat vlak was de stage zowel voor het bedrijf als voor mezelf zeer waardevol. Ik liep stage in verschillende winkels, de logistieke afdeling en de teams van HR en marketing om uiteindelijk in het datateam terecht te komen. In dat team werken heel knappe koppen, maar ik merkte dat de opgezette tools onvoldoende gebruikt werden door de medewerkers. Als datacoach ging ik aan de slag om de tools en data te vertalen naar de praktijk en de winkels. Op zich was dat heel vergelijkbaar met de uitgeverij, want je brengt experten dichter bij een publiek. De overstap naar Torfs was even wennen, maar ik genoot ervan om te werken met zo’n tastbaar product.”

“Mijn lievelingsplek in het bedrijf is nog steeds het distributiecentrum, waar we jaarlijks 2,7 miljoen schoendozen verdelen over de verschillende winkels en de webshop. Dat vind ik enorm fascinerend.”

Bewijzen

Toch is het voor Elisabeth niet altijd makkelijk geweest om de naam Torfs te dragen. “Ik ben ambitieus van aard, maar ik wist niet altijd hoe ik me moest gedragen. Twee jaar geleden heb ik even getwijfeld om te solliciteren voor de vrijgekomen positie van Operational Excellence Manager. Ik voelde dat de job iets voor mij was, maar toch zat ik ermee in dat mensen zouden denken dat mijn familienaam er voor iets tussen zat. Nadat een extern assessment bevestigde dat ik de juiste kandidaat was voor de job, ontving ik heel wat warme reacties van collega’s. De meesten kenden mijn competenties al door mijn stage en mijn rol in het datateam, er was veel gedragenheid. Medewerkers vinden het bovendien oprecht tof dat familieleden zich engageren voor het bedrijf. Je voelt dat ze hierdoor nog meer vertrouwen krijgen in de duurzame groeiambities van de organisatie. Ik heb de knop dus snel kunnen omdraaien, hoewel ik merk dat ik me nog altijd meer wil bewijzen dan een ander omdat ik een Torfs ben. Terwijl dat in realiteit niet nodig is.”

Als operational excellence manager wil Elisabeth ervoor zorgen dat Torfs de dingen op de juiste manier doet, in alle lagen van de organisatie. “Maar het is niet zo dat ik alleen verantwoordelijk ben voor de efficiëntie van het bedrijf. Alle 650 medewerkers zijn zelf owner van hun eigen stuk. Ik wil mensen – die hier vaak al lang werken – stimuleren om zaken op een andere manier aan te pakken en verbetersuggesties te geven. Een leuk voorbeeld hiervan waren onze jobswaps, waarbij collega’s ruilden van afdeling om zo eens de andere kant te leren kennen. Dat leverde heel wat quick wins op. Zo werd het bijvoorbeeld snel duidelijk waarom een bepaalde logistieke code voor de winkelmedewerkers niet goed werkt.”

Transparantie

Elisabeth maakt samen met ceo Lise Conix deel uit van de vierde generatie Torfs. “Lise was ook een van de redenen waarom ik graag bij Torfs wou werken, ik geloof enorm in haar kunnen. Van de 650 medewerkers van Torfs zijn er vandaag vijf familieleden. Naast Lise bestaat de directie uit vier niet-familieleden. In de Raad van Bestuur zetelen dan weer vier familieleden en drie externe bestuurders. We waken erover dat we externe kennis binnenhalen in onze organisatie. De regels over hoe je directie- of bestuurslid kan worden staan bovendien beschreven in ons familiecharter. We zijn echt trots op de kwaliteit en het professionalisme van ons charter. De vorige generaties werden met dezelfde paplepel grootgebracht. Vanaf de vierde generatie sta je al wat verder van elkaar, dan zijn transparante regels extra belangrijk.”

“De familiale bestuurders, zoals Wouter en mijn vader Patrick, staan nog altijd heel dichtbij het bedrijf. Ze beschikken over tonnen waardevolle kennis. Ooit zullen ze het stokje moeten doorgeven, maar ook dan staan er heel wat competente mensen van mijn generatie klaar om de rol over te nemen.”

Beste van de klas

Torfs doet het economisch goed zonder in te boeten op het menselijke aspect. “We zijn een serieus bedrijf met een sterke bedrijfsvoering, op het scherp van de snee. Het is uitdagend om sterke financiële cijfers te realiseren, maar het lukt ons wel. Door een intelligente bedrijfsvoering, een geduldige aandeelhouder – de familie Torfs – en slimme strategische beslissingen. Torfs had bijvoorbeeld al een rendabele webshop vóór corona en we hebben op tijd winkels gebouwd op de grote banen buiten het centrum. Uiteraard zijn de resultaten onderaan de streep belangrijk, maar het menselijke staat hier echt wel centraal. Dat blijft me positief verbazen. Je ziet je collega’s soms vaker dan je partner. We zien het dan ook als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om te zorgen dat het hier goed is. We willen de beste van de klas zijn en daarom willen we extra zorg dragen voor de mensen die het moeten realiseren.”

“We tonen aan dat je financieel gezond kan zijn en toch een impact kan hebben op de maatschappij. Ik ben daar oprecht fier op. In een uitdagende markt houden we vast aan ons dna en dat geeft onze medewerkers vertrouwen.”