Op 26 januari 2026 werd in het Gentse Wintercircus de 8ste Etion Leadership Award uitgereikt aan Khalid Benhaddou. Met die keuze bekroont Etion een leidersfiguur die in een tijd van desinformatie, polarisatie en wantrouwen blijft inzetten op nuance, dialoog en moreel lef. Geen luid leiderschap, wel leiderschap dat richting geeft.
Waarheid onder druk
Onze maatschappelijke waarheid staat steeds meer onder spanning. Door de opmars van AI, het tanende vertrouwen in instituties en leiders die eerder verwarring dan helderheid brengen, vervaagt de grens tussen feit en fictie. Polarisatie en desinformatie tasten het publieke debat en de democratische spelregels aan. Met het thema waarheidszoekers ging Etion daarom expliciet op zoek naar leiders die tegengewicht bieden. “Meer dan ooit staan waarheid en feiten onder druk. In die context hebben we mensen nodig die helderheid en verbinding brengen”, stelde Jochanan Eynikel, businessfilosoof en expert bedrijfsethiek en leiderschap bij Etion.
Drie waarheidszoekers
Met haar Leadership Award zet Etion al 8 jaar leiders in de kijker die anderen in beweging brengen vanuit een duidelijke visie en een sterk waardengedreven kompas. De finale keuze wordt telkens gemaakt door een jury van ondernemers, CEO’s en professoren. Op de erelijst prijken namen als Saskia Van Uffelen, Jef Colruyt en vorig jaar nationaal drugscommissaris Ine Van Wymersch, allemaal leiders die met visie, durf en integriteit bijdragen aan een meer duurzame en rechtvaardige samenleving.
Dit jaar bestond de shortlist uit drie ‘waarheidszoekers’ die elk in hun domein tegen de dominante trends ingaan:
- Christophe Busch, directeur van het Hannah Arendt Instituut, die al decennialang werkt rond radicalisering, extremisme en maatschappelijke veerkracht. Zijn boodschap is helder: kennis komt met verantwoordelijkheid, en verandering start altijd bij menselijk handelen.
- Geertrui Mieke De Ketelaere, adjunct-professor aan Vlerick Business School en tech inspirator, die pleit voor ethische AI. “AI is geavanceerde statistiek op steroïden, maar wat daarna komt, moet altijd menselijk blijven.”
- Khalid Benhaddou, moslimtheoloog en opiniemaker, die inzet op dialoog en verbinding, ook wanneer dat schuurt, ook binnen de eigen gemeenschap.
De jury koos unaniem voor Benhaddou. Volgens juryvoorzitter Hans De Cuyper slaagt hij erin bruggen te slaan tussen gemeenschappen, generaties en overtuigingen, en geeft hij richting en hoop, vooral aan jongeren die worstelen met desinformatie en radicalisering.
Waarheidszoekers zijn in de meerderheid
De avond werd geopend door Rob Wijnberg, filosoof, journalist en hoofdredacteur van De Correspondent. In een scherpe uiteenzetting fileerde hij nepnieuws, extremisme en wat hij “Leugens met een grote L” noemde. Neutraliteit, zo stelde hij, is geen antwoord: ze bevestigt vaak de status quo.
Tegelijk bracht hij ook een hoopvolle waarheid. Waarheidszoekers zijn in de meerderheid. Mensen zijn in essentie sociale en coöperatieve wezens. In theorie kunnen we elk probleem oplossen, op voorwaarde dat er vertrouwen is. Moedig leiderschap dus, als moreel verzet.
Van botsende werelden naar verbindend leiderschap
Khalid Benhaddou werd geboren in Gent. Hij is Belg, Vlaming, Marokkaan en moslim. Een gelaagde identiteit die zijn denken en leiderschap diepgaand heeft gevormd. Zijn engagement groeide op het snijvlak van werelden. Als kind van migranten botste hij al vroeg op verschillende referentiekaders. Dat maakte hem nieuwsgierig, kritisch maar ook bewust van zijn eigen onwetendheid. En dat besef bracht hem ertoe zich te verdiepen in de westerse verlichtingswaarden en in de islamitische traditie. Eeuwen lang kenden beide beschavingen niet alleen conflict, maar ook intense uitwisseling, onder andere op het vlak van wetenschap, filosofie, muziek en ethiek. Dat gedeelde verleden raakte ondergesneeuwd in een polariserend wij-zij-verhaal. Benhaddou probeert dat narratief opnieuw open te breken door verschillen te te verbinden.
Erkenning als wapen tegen radicalisering
Op achttienjarige leeftijd werd Benhaddou de jongste Vlaamse imam ooit. Sindsdien zet hij zich met overtuiging in tegen de radicalisering van moslims in het Westen. Dat bracht hem niet alleen naar academische en maatschappelijke fora, maar ook naar het hart van het publieke debat. In 2015 werd hij aangesteld als coördinator van het onderwijsnetwerk islamexperten tegendiscours. In 2017 ontving hij koning Filip en zijn familie voor een gezamenlijke iftarmaaltijd, een symbolisch moment van dialoog en erkenning. En hij richtte mee CIRRA op, een expertise- en onderzoekscentrum rond levensbeschouwing en diversiteit. Daar werkt hij samen met scholen en lokale besturen rond vroegdetectie van radicalisering, dialoog en weerbaarheid. Zijn vertrekpunt is altijd erkenning: wie zich gezien voelt, radicaliseert minder snel.
Wie het interview met hem in #ZigZagHR eerder dit jaar las, herkent ongetwijfeld die consequente lijn. Daarin benadrukte Benhaddou dat leiderschap begint bij het durven benoemen van complexiteit en het geven van taal aan wat anderen voelen, zonder te vervallen in simplismen.
Ik voel dus ik heb gelijk
In een samenleving waar emoties steeds vaker het debat domineren, waarschuwt Benhaddou voor een gevaarlijke verschuiving. Waar Descartes stelde “ik denk dus ik ben”, dreigt vandaag “ik voel dus ik heb gelijk”. Emoties mogen gehoord worden, maar ze mogen nooit de maatstaf voor waarheid zijn. Dat stelde hij ook al in zijn gesprek met #ZigZagHR: leiders moeten verantwoordelijkheid nemen voor emoties, niet ze verheffen tot argument.
Leiderschap zonder applaus
Is er wel voldoende draagvlak voor dat soort leiderschap? Volgens Benhaddou is dat niet de juiste vraag. Grote maatschappelijke veranderingen zijn zelden gestart bij de meerderheid. Vernieuwing ontstaat doorgaans bij kleine groepen die durven afwijken van het geijkte pad en het ongemakkelijke gesprek aangaan.
Ook dat idee kwam eerder aan bod in zijn gesprek met #ZigZagHR: leiderschap vraagt soms om de dissonante stem te zijn, om voorop te lopen zonder zekerheid op applaus. Dialoog mag niet vermeden worden, maar moet wel onderbouwd zijn. En wie echt impact wil, omringt zich best met kritische stemmen.
Na afloop van de uitreiking reageerde Benhaddou nuchter maar dankbaar. “Ik doe dit niet omwille van prijzen, maar erkenning is wel belangrijk. Het bevestigt dat het vandaag niet evident is om de nek uit te steken en boven de druk van het tijdsgewricht te gaan staan.”
De 8ste Etion Leadership Award onderstreept zo dat waarheidszoekers geen naïeve idealisten zijn, maar verschilmakers. In tijden van ruis en polarisatie is dat misschien wel de meest urgente vorm van leiderschap.
