In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ nodigen we CHRO’s daarom uit om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat de komende 20 jaar volgens hen aan belang zal winnen; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR trend die volgens hen in 2046 nog steeds relevant zal zijn.
Deze keer kijken we mee in de toekomstkoffer van Ingrid Marcelis, CHRO bij Duvel Moortgat. Ze omschrijft zichzelf als gepassioneerd door HR, pragmatisch, pittig maar rechtvaardig.
Wie regelmatig over de A12 rijdt, kent ongetwijfeld de iconische boodschap op de gevel van de brouwerij in Breendonk: ‘Ssst… hier rijpt den Duvel.‘ Die slogan verwijst naar het unieke rijpingsproces van het bier, maar vat ook de identiteit samen van een familiebedrijf dat al meer dan 150 jaar vakmanschap, geduld en ondernemerschap combineert. Achter de bekende Duvel schuilt een internationale brouwersgroep met een indrukwekkend merkenportfolio, waaronder Liefmans, De Koninck, Chouffe, Maredsous en Vedett. Vanuit België worden bieren naar tientallen landen geëxporteerd en blijft de groep tegelijk investeren in nieuwe merken en internationale groei.
Voor Ingrid was de overstap naar Duvel Moortgat groot. Na een loopbaan bij beursgenoteerde en vaak Amerikaanse multinationals belandde ze plots in een familiaal bedrijf waar de eigenaar ook CEO is en waar cultuur minstens even belangrijk is als structuur. “Het eerste jaar dacht ik zelfs: dit is niets voor mij”, vertelt ze lachend. Maar net die andere dynamiek bleek uiteindelijk de grootste aantrekkingskracht. “Achter die muur langs de A12 zit letterlijk en figuurlijk veel meer dan mensen denken.”
Leren alsof morgen alles anders is
Ik vroeg Ingrid welk HR-thema absoluut in haar toekomstkoffer thuishoort. Een cultuur van continu leren. “De wereld verandert sprongsgewijs. Wat vandaag futuristisch lijkt, is morgen misschien realiteit. We praten nu over AI zoals we vroeger over het internet praatten.” Ze schetst een beeld dat misschien wat absurd lijkt: een toekomst waarin files verdwijnen omdat mensen zich verplaatsen met kleine helikopters. “Vandaag klinkt dat misschien als sciencefiction,” zegt ze, “maar tien jaar geleden had niemand geloofd wat vandaag met AI mogelijk is.”
Stilstaan is dus geen optie. Rollen verdwijnen, nieuwe ontstaan, en wie niet mee evolueert, dreigt uit de boot te vallen, klinkt het. “Dat vraagt niet alleen nieuwe skills, maar vooral een andere mindset en nieuwsgierigheid in plaats van weerstand. In een familiebedrijf met lange anciënniteit en sterk ingesleten gewoontes is dat geen evidentie.”
Radicaal vooruit en bewust ouderwets
Technologie omarmen, ja. Maar zonder kritische blik? Absoluut niet. In haar boodschap naar de volgende generatie HR-leiders zit een duidelijke waarschuwing. “Blijf kritisch,” zegt ze. “Alles wat je ziet, zeker op kanalen zoals TikTok, is niet per definitie waar.”
Ingrid huivert bij het idee van een wereld waarin mensen informatie klakkeloos overnemen zonder ze in vraag te stellen, waar algoritmes bepalen wat we zien en mensen ‘vergeten’ om zelf te denken. Daarom pleit ze voor een dubbele beweging: radicaal vooruit in technologie, bewust ouderwets blijven in wat ons mens maakt.
“Mensen zijn geen algoritmes,” zegt ze. Ze illustreert het met een anekdote uit China. In een winkel met robotdieren testte ze een robot-hond. Het ding wandelt mee, gaat zitten, geeft een pootje. Technisch indrukwekkend. Maar het raakt haar niet. “Het is leuk,” zegt ze, “maar het is geen hond.” Net zoals technologie nooit het echte gesprek aan de koffiemachine zal vervangen of de manier waarop mensen in crisissituaties samenkomen, elkaar aanvoelen en spontaan handelen. HR zal volgens haar daarom nooit verdwijnen. “Omdat technologie steeds meer overneemt, wordt de menselijke component alleen maar belangrijker.”
Voetmassages in China
China is voor Ingrid bekend terrein. Wat daar vandaag gebeurt, geeft volgens haar een voorproefje van wat ons te wachten staat. Ze reist er regelmatig naartoe voor het werk.. “Ze zijn daar zo ver vooruit,” zegt ze. “Op vlak van technologie, digitalisering, robots… het is een andere wereld.”
Relaties opbouwen doet ze daar overigens niet in formele meeting rooms, maar tijdens voetmassages. “De beste gesprekken heb ik daar,” zegt ze. “Over carrières, ambities, twijfels. Mensen zijn opener, eerlijker.”
Een kompas, geen routekaart
Als symbool voor de cultuur van Duvel Moortgat kiest Ingrid een kompas, omdat het richting geeft. In een wereld die steeds complexer wordt, heb je volgens haar geen pasklare antwoorden nodig, maar een duidelijke richting. “Dat geldt des te meer in een familiebedrijf. De dynamiek is anders, de beslissingen voelen persoonlijker, en de impact is vaak groter. Je bent niet alleen bezig met een bedrijf, maar met iets dat al generaties meegaat. Het kompas helpt om daarin de juiste keuzes te maken.”
Wandelen met Flo
Ook labradoodle Flo, haar trouwe wandelpartner, mag mee naar 2046. Elke ochtend, vaak al om zes uur, trekken ze er samen op uit. “Het is goed voor de fysiek, maar vooral om te denken.” Ingrid staat bewust stil bij haar toekomst omdat ze voorbereid wil zijn. Ze heeft een schuif vol plannen, zonder dat alles volledig uitgetekend hoeft te zijn.
Leve de HR-generalist
HR moet breed zijn. Daar is Ingrid heel stellig in. Ze gelooft niet in een HR-loopbaan die zich beperkt tot één niche. Talentontwikkeling, comp & ben, rekrutering… volgens haar begrijp je het vak pas echt als je alle facetten hebt gezien. “Ik ben begonnen in payroll,” zegt ze. “Ik heb alles gedaan. En dat maakt dat ik vandaag begrijp hoe alles samenhangt.”
Daarom pleit ze voor meer generalisten in HR, mensen die het volledige plaatje zien en die begrijpen hoe HR impact heeft op de business, en omgekeerd. “Dat betekent niet dat specialisten overbodig zijn. Maar zonder brede basis mis je de essentie.”
Pak je stoel aan tafel
Als ze vooruitkijkt naar haar impact, hoopt Ingrid vooral dat HR haar plaats volledig heeft opgeëist als volwaardige businesspartner. “Je moet je stoel aan tafel ‘pakken’,” zegt ze. “Niemand gaat die voor jou klaarzetten.”
Dat betekent aanwezig zijn. In de business en in gesprekken die er echt toe doen. HR heeft volgens haar alles in huis om die rol te spelen, maar dan moet het wel durven.
Carpe diem
Hoe haar dagen in 2046 eruit zullen zien? “Dat is heel simpel: carpe diem” en ze lacht erbij. “Vanaf dan moet niets meer en kan alles.” Ze hoopt nog altijd van betekenis te zijn. Maar wel op haar voorwaarden 🙂
