In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ willen we CHRO’s daarom uitnodigen om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat de komende 20 jaar volgens hen aan belang zal winnen; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR trend die volgens hen in 2046 nog steeds relevant zal zijn.
Voor deze editie kijken we in de toekomstkoffer van Geert Aelbrecht, die al 19 jaar actief is binnen Besix en er de afgelopen jaren de rol van Chief People Officer vervulde. In een internationale context waar complexiteit en langetermijnprojecten samenkomen, bouwde hij mee aan een organisatie waarin mensen, cultuur en samenwerking steeds centraler kwamen te staan. Vanaf 1 april 2026 neemt hij een nieuwe rol op als General Manager Regional and Specialized Contractors, waarbij hij dichter op de business zal opereren en de verantwoordelijkheid opneemt over de Belgische activiteiten en de nabije regio’s. Die stap betekent geen afscheid van zijn people-focus. Integendeel, ze maakt ze misschien nog relevanter. “In een wereld die steeds sneller verandert, blijft de menselijke dimensie de constante en misschien ook de enige echte hefboom voor duurzame impact.”
“De echte vraag is: hoe gaat onze core business veranderen?”
Als Geert vooruitblikt naar de toekomst van HR in 2046, vertrekt hij niet vanuit systemen of processen, maar vanuit de essentie van wat een bedrijf doet. Digitalisering en artificiële intelligentie zullen zonder twijfel een impact hebben, maar volgens hem ligt de grootste onzekerheid niet in de ondersteunende processen. “De randprocessen kennen we. Automatiseren, optimaliseren… dat lukt. Maar hoe onze core er gaat uitzien, dat is vandaag nog niet duidelijk.” Daar situeert hij de belangrijkste uitdaging voor HR. Want als de kern van het werk verandert, veranderen ook de verwachtingen naar de medewerkers. Welke vaardigheden worden belangrijker? Hoe zorg je dat mensen inzetbaar blijven? En hoe bereid je een organisatie voor op een toekomst die nog niet duidelijk is? “Eens die verandering er is, kan het snel gaan,” zegt hij. “Bij Besix willen we niet de eerste zijn, maar je mag zeker ook niet de laatste zijn, daarom gaan we aan de slag met onze leiders voor te bereiden via opleiding over de verschillende scenarios in de toekomstvisie.”
Meer dan economische logica
Doorheen het gesprek herhaalt Geert meerdere keren dat organisaties mensen nooit mogen reduceren tot cijfers, iets wat al bleek uit eerdere gesprekken die we hadden met hem en wat ook de aanleiding was om de term ‘Human Resources’ uit zijn vocabulaire te bannen. “Er is méér dan economische logica. We praten hier over mensen. Over families.”
Geert ziet hoe de druk op efficiëntie en kostenoptimalisatie toeneemt en hoe verleidelijk het wordt om beslissingen te nemen op basis van cijfers. Zeker in moeilijke tijden ligt die reflex voor de hand. “In crisissen zie je dat mensen soms teruggebracht worden tot resources.” Voor hem ligt daar een duidelijke rol voor HR als degene die het bredere perspectief binnenbrengt en de menselijke impact zichtbaar maakt. “Je hebt als organisatie ook een maatschappelijke rol. Dat mogen we niet uit het oog verliezen.”
Bouwen op beton, denken in verandering
De cultuur van Besix omschrijft Geert als een kubus: strak en stevig, maar opgebouwd uit verschillende materialen. “Het hart is van beton,” zegt hij, “maar daar rond zal het anders worden.” Beton blijft de kern van Besix. Maar de manier waarop gebouwd wordt, zal evolueren. Nieuwe materialen, nieuwe technieken, nieuwe verwachtingen. De kubus zelf staat voor precisie en vakmanschap en voor het vermogen om dingen te realiseren die anderen niet kunnen. “Als we bouwen wat iedereen kan, verliezen we onze meerwaarde.” En die visie sluit naadloos aan bij hoe Geert naar de toekomst kijkt: trouw blijven aan je sterktes en tegelijk durven evolueren.
Zachtheid als leiderschapskeuze
Geert pleit ook voor meer zachtheid. “We leven in een harde wereld,” zegt hij. “Heel gepolariseerd.” Hij beschrijft hoe verschillen steeds vaker leiden tot tegenstellingen, hoe nuance verdwijnt en wantrouwen groeit. Die verharding ziet hij niet alleen in de maatschappij maar ook in organisaties en in de manier waarop mensen samenwerken, afspraken maken en elkaar benaderen. “Alles moet in een contract gegoten worden alsof we er al van uit gaan dat de ander ons zal proberen bedriegen.” Daarom pleit hij bewust voor een andere benadering. Zachter en menselijker. “Ik ben ervan overtuigd dat je betere resultaten haalt met een groot hart dan met hard leiderschap.” Zachtheid betekent voor hem niet naïef zijn, maar vooral blijven geloven in mensen en ruimte laten voor vertrouwen en verbinding, ook wanneer het moeilijk wordt.
Ervaring boven kennis
In de toekomst van werk zal kennis alleen niet meer volstaan. “Je kan vandaag alles opzoeken,” zegt hij. Wat het verschil maakt, is hoe je met die kennis omgaat, hoe je ze interpreteert, hoe je ze toepast en hoe je situaties inschat. Dat vraagt ervaring. “Het gaat over gevoel en kunnen inschatten: klopt dit of klopt dit niet?” Dat soort ervaring bouw je niet op in een klaslokaal maar door te doen, te proberen, te experimenteren en fouten te maken. Voor HR impliceert dit dat er meer nadruk komt te liggen op het creëren van contexten waarin mensen kunnen leren. “Mensen moeten dingen kunnen meemaken,” zegt hij. “Daar zit de groei.”
Waar zit de echte meerwaarde van HR?
Volgens Geert zal HR eerst achteruitgaan. Veel van wat vandaag als typisch HR wordt beschouwd, zal volgens hem verdwijnen, verschuiven of sterk veranderen. Technologie neemt HR-administratie over, maar ook coaching, training en ondersteuning worden steeds vaker digitaal ingevuld. “Als je fundament wegvalt, moet je jezelf heruitvinden.” De vraag wordt dan: waar zit de echte meerwaarde van HR? Voor Geert zit het antwoord niet in systemen of processen, maar in iets wat veel moeilijker te definiëren is: cultuur, verbinding en menselijke interactie. Daar ligt volgens hem de toekomst van HR, op voorwaarde dat HR erin slaagt om die rol ook waar te maken.
Geen behoefte aan een legacy
Wanneer het gesprek gaat over impact en nalatenschap, blijft Geert nuchter. Hij voelt geen behoefte om herinnerd te worden binnen twintig jaar. Sterker nog, hij vindt het geen goed teken als dat wel het geval zou zijn. “Als ze binnen twintig jaar nog aan mij denken, betekent dat dat ze hebben stilgestaan.” Voor hem zit waarde in beweging en vooruitgang. Wat hij wel belangrijk vindt, is dat hij vandaag iets kan betekenen. Dat hij impact heeft op mensen en op hoe er samengewerkt wordt.
Don’t let the old man in
Hoe hoopt Geert dat zijn dagen eruit zullen zien in 2046? Hij hoopt vooral gezond te blijven en te kunnen genieten van het leven, samen met familie, misschien kleinkinderen, en af en toe nog een fietstocht. En hopelijk is de wereld dan ook iets positiever dan vandaag. Hij verwijst ook naar een uitspraak van Clint Eastwood die zijn houding samenvat : “Don’t let the old man in.” Het gaat niet over leeftijd, maar over mindset. Over blijven bewegen, blijven leren en jezelf blijven uitdagen. Niet vastroesten, niet toegeven aan gemak, maar actief blijven zoeken naar groei.
Veel succes in je nieuwe rol Geert!
