Professor Eva Geluk stelt tijdens het #ZigZagHR Forum op 29 oktober onze aannames over burn-out, veerkracht en de rol van leidinggevenden ter discussie.
We investeren in veerkracht omdat we willen dat medewerkers beter met werkdruk kunnen omgaan. We leiden leidinggevenden op om mentale problemen sneller te herkennen. We meten het welzijn van medewerkers en ontwikkelen interventies wanneer de resultaten tegenvallen. Maar hoe zeker zijn we eigenlijk dat we daarmee het verschil maken? Professor Eva Geluk van Antwerp Management School stelt tijdens het #ZigZagHR Forum op 29 oktober enkele vertrouwde aannames over welzijn op het werk in vraag.
We praten al jaren over mentaal welzijn op het werk. We kennen het IGLO-model, we weten dat werkdruk een belangrijke risicofactor is en hebben geleerd dat individuele veerkrachttrainingen alleen niet volstaan. En toch blijven mentale gezondheidsproblemen een grote uitdaging voor organisaties. Ligt dat aan een gebrek aan kennis? Aan onvoldoende investeringen? Of kijken we nog altijd op de verkeerde manier naar de problemen die we proberen op te lossen?
Professor Eva Geluk onderzoekt aan Antwerp Management School hoe organisaties mentale gezondheidsproblemen kunnen voorkomen en welke rol leidinggevenden daarin spelen. In haar onderzoek komt ze regelmatig overtuigingen tegen die logisch klinken, maar bij nader onderzoek veel minder vanzelfsprekend blijken.
Hoe zeker zijn we eigenlijk?
Neem nu onze kijk op prestaties. We streven naar medewerkers die excelleren, moedigen uitzonderlijke prestaties aan en investeren in de veerkracht van medewerkers, zodat ze beter met werkdruk kunnen omgaan. Maar is voortdurend op je hoogste niveau presteren wel gezond? En hoeveel verschil maakt persoonlijke veerkracht wanneer de belangrijkste risicofactoren buiten de invloedssfeer van de medewerker liggen?
Ook over de rol van leidinggevenden hebben we uitgesproken verwachtingen. Ze moeten signalen van mentale overbelasting herkennen, moeilijke gesprekken voeren en hun medewerkers ondersteunen. Daarom investeren we in opleidingen en leiderschapsontwikkeling. Maar leidt meer kennis ook tot ander gedrag? Doorgaans krijgen leidinggevenden nauwelijks ruimte om het geleerde toe te passen. En wie bekommert zich eigenlijk om hun eigen mentale welzijn?
En dan is er het welzijnsbeleid zelf. We meten, analyseren en ontwikkelen interventies op basis van de resultaten. We lanceren programma’s, organiseren workshops en bieden ondersteuning aan. Maar vertellen al deze dashboards ons voldoende over wat er werkelijk speelt op de werkvloer? Hoe weten we of we de juiste problemen aanpakken? En wat als HR volop inzet op welzijn, terwijl de dagelijkse managementpraktijk andere prioriteiten stelt?
Het zijn vragen die raken aan de manier waarop organisaties verantwoordelijkheid opnemen voor mentaal welzijn én aan de veronderstelling dat meer kennis, meer opleidingen en meer investeringen vanzelf tot betere resultaten leiden.
Wat zegt de wetenschap?
Tijdens haar keynote op het #ZigZagHR Forum brengt Eva verschillende onderzoekslijnen samen. Ze laat zien wat wetenschappelijke modellen ons vertellen over de oorzaken van depressie en burn-out, waarom organisaties ondanks die kennis blijven worstelen met mentale gezondheidsproblemen en welke rol de dagelijkse werkcontext daarin speelt.
Bijzondere aandacht gaat naar leidinggevenden. Want terwijl we steeds meer verantwoordelijkheid bij hen leggen, groeit ook de wetenschappelijke aandacht voor hun eigen mentale welzijn. Recent onderzoek laat zien hoe leidinggevenden gevangen kunnen raken tussen verschillende, soms tegenstrijdige verwachtingen. Hoe beïnvloedt die spreidstand hun vermogen om medewerkers te ondersteunen? En wat zegt dat over de manier waarop we leiderschap organiseren?
Ook de effectiviteit van welzijnsinterventies komt aan bod. Eva onderzocht onder meer waarom sommige opleidingen daadwerkelijk tot gedragsverandering leiden en andere nauwelijks effect hebben. Wat bepaalt of wetenschappelijke kennis ook in de dagelijkse praktijk wordt toegepast? En waarom krijgt de uitvoering van welzijnsbeleid vaak minder aandacht dan de inhoud?
En wat kan jij daar als HR-professional mee?
Wie een checklist met tien welzijnstips verwacht, zal bij Eva niet aan het juiste adres zijn. Ze beschouwt mentaal welzijn als een complex organisatievraagstuk waarvoor geen universele oplossing bestaat. Toch ziet ze heel concrete mogelijkheden om de aanpak te verbeteren, zonder noodzakelijk meer initiatieven te lanceren of grotere budgetten vrij te maken.
Welke keuzes kunnen organisaties vandaag al anders maken? Hoe betrekken ze medewerkers en leidinggevenden bij de ontwikkeling van welzijnsbeleid? En hoe zorgen ze ervoor dat goedbedoelde initiatieven daadwerkelijk iets veranderen op de werkvloer?
Tijdens het #ZigZagHR Forum op 29 oktober in Antwerpen neemt professor Eva Geluk ons in de track Wellbeing mee door de wetenschappelijke inzichten achter deze vragen.Ze onderzoekt welke overtuigingen over mentaal welzijn overeind blijven wanneer we ze aan wetenschappelijk onderzoek toetsen, en wat dat betekent voor de manier waarop organisaties hun welzijnsbeleid vormgeven.
