In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ nodigen we CHRO’s daarom uit om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat de komende 20 jaar volgens hen aan belang zal winnen; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR trend die volgens hen in 2045 nog steeds relevant zal zijn. Deze keer kruip je mee in de toekomstkoffer van Lien Meuleman, Chief HR Officer bij Barco.
Het Belgische technologiebedrijf Barco kiest niet alleen in zijn producten voor innovatie, maar ook in zijn prachtige fysieke thuisbasis. Sinds 2016 werkt het bedrijf vanuit een campus net buiten het centrum van Kortrijk, aan het Beneluxpark en het President Kennedypark. Ik ben vijf minuten te vroeg voor mijn afspraak. Genoeg om te ervaren dat dit meer is dan een kantoor. Het cirkelvormige gebouw, omgeven door water, oogt open en rustig tegelijk. Binnen stuurt de architectuur bewust aan op ontmoeting, met veel licht, open zichtlijnen en circulatie die samenwerking stimuleert.
Die kijk op ruimte sluit ook aan bij hoe Lien Meuleman haar rol invult. Als psycholoog van opleiding bekijkt ze organisaties in de eerste plaats als sociale systemen. Ze vertrekt van duidelijke waarden, hecht groot belang aan psychologische veiligheid en verwacht dat mensen elkaar feedback geven, in alle richtingen. Haar internationale loopbaan draait rond nieuwsgierigheid naar mensen, naar teamdynamieken en naar wat verandering met individuen doet.
Waarden werken pas als ze gedrag sturen
Het belangrijkste HR-thema dat Lien Meuleman meeneemt in haar toekomstkoffer, is organisatiecultuur en dan vooral de vertaalslag van waarden naar concreet gedrag. Bij Barco is dat geen abstract verhaal. De organisatie koos er bewust voor om waarden niet in de bestuurskamer vast te leggen en vervolgens uit te rollen, maar om medewerkers wereldwijd te betrekken via dialoog, workshops en zogeheten culture cafés. Die aanpak leidde tot drie kernwaarden die vandaag breed gedragen en herkenbaar zijn binnen het bedrijf. En daar stopt het niet. Barco zet nu de volgende stap: wat betekenen die waarden in het dagelijkse samenwerken? Wat vraagt winning collaboration concreet in gedrag, in feedback en in wat collega’s van elkaar mogen verwachten? Door die vragen expliciet te maken, verschuift cultuur van een set woorden naar een gedeeld referentiekader. Voor Lien is dat blijvend werk: “Technologie zal blijven veranderen en markten zullen blijven schuiven, maar zonder een stevig fundament van waarden en gedrag valt de samenhang in elke organisatie vroeg of laat weg.”
Menselijkheid als kompas
Aan HR-leiders van de toekomst wil Lien vooral dit meegeven: verlies de mens niet uit het oog. In een wereld waarin artificiële intelligentie en automatisering steeds meer terrein winnen, ziet zij voor HR een duidelijke opdracht weggelegd als bewaker van ethiek, menselijkheid en verbondenheid. Technologie vormt voor haar geen bedreiging, zolang ze bewust wordt ingezet. Automatiseren moet tijd vrijmaken om méér te investeren in mensen en niet om afstand te creëren. Dat vraagt kritische keuzes. HR moet blijven afwegen of een nieuwe tool daadwerkelijk een probleem oplost, of vooral complexiteit toevoegt.
Tegelijk wijst ze op het groeiende belang van vaardigheden zoals veerkracht en aanpassingsvermogen. “Verandering is onafwendbaar en volgt elkaar steeds sneller op. HR speelt daarin een begeleidende rol: mensen helpen hun plek opnieuw te definiëren, perspectief bieden en expliciet maken dat onzekerheid en twijfel deel uitmaken van het proces.”
Op dezelfde golflengte
Barco’s wortels liggen bij radio’s. De oorspronkelijke naam, Belgian American Radio Corporation, verraadt het al. Het bedrijf begon met de productie van radio’s voor de Europese markt, gebaseerd op Amerikaanse technologie en licenties. In een tijd waarin radio hét massamedium was, speelde Barco in op een groeiende behoefte aan betrouwbare en kwalitatieve toestellen. Na de Tweede Wereldoorlog volgde een sterke expansie en verhuisde het hoofdkantoor naar Kortrijk. Al vroeg werd duidelijk wat tot vandaag een kern van de Barco-identiteit zou blijven: het vermogen om zichzelf telkens opnieuw uit te vinden.
Wanneer technologie gemeengoed werd en het onderscheid verdween, durfde Barco loslaten. Radio’s maakten plaats voor professionele visualisatie, massaproductie voor nichemarkten, hardware alleen voor een geïntegreerd samenspel van hardware, software en expertise. Die beweging, afscheid nemen van het vertrouwde om ruimte te maken voor het volgende, loopt als een rode draad door de bijna honderdjarige geschiedenis van het bedrijf.
Het is dan ook geen toeval dat Lien de Barco-radio kiest als symbool voor de bedrijfscultuur. Er staat zelfs een exemplaar in haar bureau. “De radio staat voor luisteren, afstemmen en inclusie,” zegt ze. “Binnen Barco werken we bewust met het beeld van frequenties. Collega’s in België, China, India of de VS zitten niet automatisch op dezelfde golflengte. Maar door aandachtig te luisteren en af te stemmen, ontstaat begrip, innovatie en samenwerking.”
Voor Lien verwijst de radio ook naar nieuwsgierigheid. “Je zet hem aan om de wereld te begrijpen, om nieuwe ideeën en perspectieven binnen te halen. In een globale organisatie is dat essentieel. Zonder luisteren is er geen innovatie, geen diversiteit en geen toekomst.”
Bovenal blijft de radio een tastbaar symbool van het fundament waarop Barco gebouwd is: technologische nieuwsgierigheid, een uitgesproken internationale blik en de bereidheid om zichzelf telkens opnieuw uit te vinden wanneer de context daarom vraagt. Het verklaart ook waarom Barco vandaag, bijna een eeuw na zijn oprichting, nog steeds een globaal technologiebedrijf is met diepe Belgische wortels. De producten zijn veranderd, soms onherkenbaar maar het onderliggende verhaal niet: luisteren naar de markt, durven innoveren en blijven bewegen.
Samenklank
Het meest persoonlijke object in Lien toekomstkoffer is een map met muziekpartituren. Muziek loopt al jaren als een rode draad door haar leven. Ze speelt gitaar, zingt in de Barco-band en gebruikt muziek zelfs bewust in teamcontexten om mensen samen te brengen.
“Voor mij is muziek de zuiverste metafoor voor samenwerking. Eén instrument volstaat niet; pas wanneer verschillende stemmen samenkomen, ontstaat harmonie. Dat geldt net zo goed voor teams en organisaties. Muziek overstijgt taal en cultuur, creëert verbinding en nodigt uit tot co-creatie.” Daarin herkent ze ook haar rol als HR-leider: talenten samenbrengen, ruimte geven aan verschil en zorgen dat er iets ontstaat wat geen van de individuen alleen had kunnen realiseren.
Skills boven functies
De HR-trend die volgens Lien ook in 2046 overeind blijft, is de beweging richting skills-based organisaties. Ze ziet HR steeds nadrukkelijker als architect van talentstromen, binnen én buiten de organisatie. “Werk wordt minder lineair, loopbanen minder voorspelbaar. In plaats van vaste functies ontstaan tijdelijke bijdragen, afgestemd op wat iemand kan, wil en relevant vindt op een bepaald moment in zijn of haar leven.”
En die evolutie vraagt volgens Lien meer dan een aanpassing van HR-processen alleen. “Ze veronderstelt ook een bredere maatschappelijke shift: minder nadruk op diploma’s en klassieke carrièrepaden, meer aandacht voor wat mensen effectief meebrengen.” Binnen Barco ziet Lien vandaag al wat dat oplevert wanneer mensen uit sales, productie of R&D hun weg vinden naar HR. Die kruisbestuiving vergroot het perspectief, versterkt het lerend vermogen en maakt de organisatie als geheel veerkrachtiger.
Comfort bieden in verandering
Als Lien vooruitkijkt naar de komende twintig jaar, ziet ze vooral de snelheid en schaal van verandering als grootste uitdaging. Technologische disruptie volgt elkaar in sneltempo op en heeft een directe impact op business, maatschappij en mensen. Ook Europa zal volgens haar alert moeten blijven om mee te kunnen met regio’s zoals Azië en de Verenigde Staten. Toch blijft ze uitgesproken optimistisch. “Uitdagingen zijn van alle tijden. Wat vandaag telt, is leiderschap dat comfort kan bieden in onzekerheid, door rust te brengen wanneer het tempo omhoog gaat. Dat comfort zit ook in erkenning: benoemen wat verandert, expliciet maken dat niet iedereen aan hetzelfde ritme mee kan en ruimte laten voor twijfel.”
Diversiteit voorbij het hoofdkantoor
Als Lien over twintig jaar terugkijkt, hoopt ze vooral het lerend vermogen van de organisatie te hebben versterkt. Voor haar zijn leren en innoveren onlosmakelijk met elkaar verbonden. Niet alleen via opleidingen, maar net zo goed via mentoring, kruisbestuiving tussen functies en teams, en openheid naar de buitenwereld. “Leren gebeurt niet in aparte trajecten, maar in het werk zelf, elke dag opnieuw.”
Daarnaast wil ze een blijvende impact nalaten op hoe organisaties naar talent kijken. Minder afhankelijk van zichtbaarheid of nabijheid tot het hoofdkantoor en meer gericht op potentieel en skills, waar die zich ook bevinden. In een globale context ziet ze dat als een noodzakelijke stap om recht te doen aan diversiteit en om talent wereldwijd écht te benutten.
En waar staat ze zelf in 2045? Waarschijnlijk nog altijd dicht bij mensen en dynamieken. Misschien niet langer in een klassieke CHRO-rol, maar wel verdiept in teamcoaching, leiderschapsdynamieken en systemisch werk. Haar naam hoeft niet te blijven hangen. Wat ze wél hoopt, is dat haar manier van kijken blijft doorwerken. Dat menselijkheid, nieuwsgierigheid en leren geen aparte HR-initiatieven meer zijn, maar vanzelfsprekende bouwstenen van organisaties die klaar zijn voor wat komt.
