In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ nodigen we CHRO’s daarom uit om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat de komende 20 jaar volgens hen aan belang zal winnen; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR trend die volgens hen in 2045 nog steeds relevant zal zijn.
Voor deze editie kijken we in de toekomstkoffer van Anik Stalmans, CHRO van Cegeka. In een technologiebedrijf waar innovatie dagelijkse realiteit is en de impact van AI, digitalisering en geopolitieke druk voelbaar zijn, staat zij voor de uitdaging om groei, menselijkheid en wendbaarheid met elkaar te verzoenen. “Wanneer de externe druk toeneemt, moet de interne verbinding net sterker worden,” zegt ze. En daar ligt volgens haar een cruciale rol voor leiderschap én voor HR. In haar toekomstkoffer zitten geen gadgets of hypes. Wel een kompas.
Richting geven als het stormt
Het eerste item dat Anik in haar toekomstkoffer stopt, is een leiderschapskompas. “Leiderschap is voor mij geen functie, maar een verantwoordelijkheid. Zeker in tijden waarin de druk van buitenaf toeneemt – economisch, technologisch, maatschappelijk – zie je hoe gemakkelijk organisaties naar binnen plooien. Teams trekken paraplu’s open, zoeken naar schuldigen of focussen op wat in het verleden anders had gemoeten. Dat haalt je uit elkaar. Voor mij is dat het moment waarop leiderschap écht telt. Dan moet je net méér verbinden. Dan moet je duidelijkheid brengen in doelen en keuzes en tegelijk vertrouwen geven. Een kompas staat voor richting. Het helpt je koers houden wanneer omstandigheden veranderen. En dat is volgens mij de essentie van leiderschap: samen vooruit blijven kijken, zeker wanneer het onzeker is.”
“Ik hoop dat HR in 2046 nog altijd de mens boven het systeem plaatst”
“Mijn boodschap aan toekomstige HR-leiders gaat over employability en werkgeluk. Ik geloof sterk dat iedereen recht heeft op ontwikkeling. Soms binnen de organisatie, soms daarbuiten. We moeten mensen niet vasthouden uit angst om talent te verliezen. We moeten hen sterker maken, zodat ze duurzaam inzetbaar blijven, waar dan ook. En hoe verder technologie evolueert, hoe belangrijker het wordt om bewust menselijk te blijven. We mogen mensen nooit reduceren tot data, processen of output. Menselijkheid betekent voor mij: blijven zien dat achter elke rol een mens zit met ambities, twijfels en dromen.”
Samen sterker dan alleen
Als symbool van de cultuur van Cegeka kiest Anik voor één van de bedrijfswaarden: Shoulder to shoulder, we combine our strengths. Voor haar vat het de essentie samen: samenwerken over teams heen, leren van elkaar, ruimte geven aan verschillende disciplines en perspectieven. “Echte impact maak je nooit alleen,” zegt ze. “Zeker in IT los je complexe problemen niet individueel op. Dat doe je door krachten te combineren.”
Die houding reikt verder dan interne samenwerking. Ze geldt evenzeer in de relatie met klanten. “We kunnen alleen sterke oplossingen bouwen als we écht begrijpen wat onze klanten nodig hebben. Ook daar werk je schouder aan schouder.”
Vertragen om helder te zien
“Wanneer ik ga wandelen, krijg ik vaak mijn beste inzichten.” De natuur staat voor Anik symbool voor authenticiteit. “In een wereld die steeds sneller en digitaler wordt, heb ik bewust momenten nodig om te vertragen. In de natuur voel ik hoe mijn denken rustiger wordt. Complexe vraagstukken lijken minder zwaar. Gesprekken worden oprechter. Wandelen in de natuur staat voor vertraging, voor echte connectie en voor het besef dat vooruitgang niet altijd versnelling betekent. Het herinnert mij eraan dat we geen machines zijn. Dat rust, reflectie en echte connectie voorwaarden zijn om goede beslissingen te kunnen nemen.”
Blijven bewegen in een wereld die nooit stilstaat
Als HR-trend die in 2046 nog steeds relevant zal zijn, kiest Anik voor wendbaarheid. Resilience, aanpassingsvermogen, blijven leren zijn volgens haar blijvende fundamenten. “De technologie verandert snel. AI zal een enorme impact hebben. Maar ik geloof ook sterk in het vermogen van mensen om zich aan te passen.”
Volgens haar verschuift de focus ook steeds meer van vaste functietitels naar vaardigheden. Van statische loopbanen naar continue ontwikkeling. HR speelt daarin een faciliterende rol: een veilige omgeving creëren waarin mensen durven leren, experimenteren en bijsturen. Ze ziet HR evolueren naar mede-architect van de organisatie. Technologie zal routinewerk overnemen, waardoor ruimte ontstaat voor wat echt telt: mensen begeleiden in transities.
Haar grootste zorg? Dat niet iedereen kan volgen. “We mogen niemand achterlaten,” benadrukt ze. “Inclusiviteit betekent ook: iedereen meenemen in digitalisering, ongeacht leeftijd, achtergrond of startpunt.”
Wat ik écht hoop dat blijft hangen
“Als ik in 2046 terugkijk op mijn loopbaan, dan hoop ik niet dat mensen zeggen: ‘Ze heeft sterke processen neergezet.’ Processen zijn voor mij nooit een doel op zich, maar een middel om beweging en resultaat mogelijk te maken. Wat ik wél hoop, is dat mensen zich herinneren dat ze onderdeel waren van een sterk team waarin ze elkaar aanvulden en samen stappen zetten die ze alleen nooit hadden gezet.
Voor mij zit impact in het bouwen van teams waarin vertrouwen, eigenaarschap en samenwerking centraal staan. Teams waarin mensen elkaars kwaliteiten versterken, elkaar uitdagen en samen meer bereiken dan ze vooraf voor mogelijk hielden. Ik haal mijn energie uit het zien groeien van mensen binnen zo’n omgeving, wanneer iemand zelfvertrouwen ontwikkelt, verantwoordelijkheid pakt of een volgende stap durft te zetten omdat het team veilig en stevig genoeg is. Als mensen dankzij onze samenwerking meer impact hebben gemaakt dan ze zelf hadden verwacht, dan is mijn rol betekenisvol geweest.”
2046: actief, betrokken en nieuwsgierig
Ziet ze zichzelf nog werken in 2046? “Hopelijk minder vergaderingen” (lacht). “Meer ritme op mijn eigen tempo. Wandelen, fietsen, tijd met vrienden. Maar ook mentaal actief blijven. Bijblijven met actualiteit en technologie. Ik wil geen buitenstaander worden in een wereld die ik niet meer begrijp. Voor mij gaat toekomstgericht denken niet alleen over organisaties. Het gaat ook over jezelf blijven ontwikkelen.”
