Volgens Sven Hubin kijken we beter wat vaker buiten HR…
Snoop Dogg als maatstaf voor innovatie, Seth Godin over het risico op de-skilling door AI en Jacinda Ardern over leiderschap van dichtbij. Op papier stond het Amsterdam Business Forum dit jaar wat verder van HR. In de praktijk ging het de hele dag over mensen, werk en organisaties. Over nieuwsgierig blijven, ruimte maken voor experiment en technologie inzetten om het menselijke verschil groter te maken. Soms zie je HR scherper wanneer je even buiten de eigen bubbel kijkt.
Voor de vijfde keer trokken we op vrijdag 18 september met een groep Belgische HR-professionals naar het Amsterdam Business Forum. Onze delegatie was dit jaar kleiner dan andere edities. En daar kregen we vooraf ook een verklaring voor. “De sprekers staan dit jaar wel wat ver van HR”, hoorden we meer dan eens. Begrijpelijk. De voorbije jaren stonden met onder meer Erin Meyer, Brené Brown en Simon Sinek namen op het podium waarvan je de link met HR en leiderschap niet echt hoeft uit te leggen.
Dit jaar was dat anders. Seth Godin? Marketing. Diana Kander? Innovatie. Eva de Mol? Venture capital. Steven Bartlett? Ondernemerschap. Ahmed Aboutaleb en Jacinda Ardern? Politiek en leiderschap. En toch. Wie vrijdag in Amsterdam zat, kreeg verrassend veel HR mee naar huis. Of beter: verrassend veel inzichten over mensen, werk en organisaties. Misschien moeten we daarvoor gewoon wat vaker buiten HR kijken.
Want wat blijft er over als technologie steeds meer kan?
Dat was de vraag waarmee Diana Kander en Seth Godin de dag op gang trokken. Diana Kander vertelde hoe ze opgroeide in de Sovjet-Unie en hoe haar ouders alles achterlieten omdat ze ervan overtuigd waren dat er iets beters mogelijk moest zijn. Ze leerde al heel jong hoe sterk de aantrekkingskracht van de status quo is. Zelfs als iets niet goed werkt, houden we eraan vast omdat we het kennen.
Dat doen organisaties natuurlijk ook. En dus hield ze haar publiek een spiegel voor. Hoe snel innoveer je eigenlijk nog? Ze zette Snoop Dogg tegenover Vanilla Ice. In de jaren 90 waren ze allebei succesvolle artiesten. Dertig jaar later doet Snoop Dogg ongeveer alles wat je je kunt voorstellen, van investeren en ondernemen tot koken en voetbalclubs kopen. Vanilla Ice zingt nog altijd dat ene nummer uit de jaren 90.
Op een schaal van Snoop Dogg tot Vanilla Ice: waar zit jouw organisatie?
Innovatie is niet iets wat je af en toe doet. Het zit in hoe je de dingen doet. In nieuwsgierig blijven naar klanten, collega’s, problemen en mogelijkheden. En vooral in durven twijfelen aan wat je al weet.
Seth Godin pikte daar naadloos op in. AI gaat volgens hem niet zomaar weer weg. Hij vergeleek de impact ervan met elektriciteit: ooit was elektriciteit een technologie waar bedrijven bewust mee bezig waren, vandaag zegt geen enkel bedrijf nog dat het een “electricity powered company” is. Het is er gewoon. Met AI gaan we volgens hem dezelfde richting uit.
De vraag is dus niet óf we AI gaan gebruiken. Wel waarvoor. Om mensen steeds beter instructies te laten uitvoeren? Of om hen net meer ruimte te geven voor datgene waarin mensen het verschil kunnen maken? Godin waarschuwde voor de-skilling: kennis van goede medewerkers in systemen stoppen om jobs vervolgens verder op te delen in uitvoerbare taken. Hij pleitte voor het omgekeerde. Laat technologie de taken doen en geef mensen projecten. Eigenaarschap. Beslissingen. Vakmanschap. Upskilling dus. Want wie zijn volledige werkdag kan uitschrijven als een lijstje taken, zal vroeg of laat ontdekken dat een computer een deel van dat lijstje sneller en goedkoper kan afwerken.
Van technologie naar leiderschap
Ahmed Aboutaleb, voormalig burgemeester van Rotterdam, had het niet over HR-beleid, maar over Rotterdam. Een stad met 175 nationaliteiten bouw je volgens hem niet alleen met bruggen, gebouwen en infrastructuur. De kracht van een stad zit in de mensen die er wonen. En dus trok hij als burgemeester de straat op. Niet verwachten dat mensen naar het stadhuis komen, maar zelf naar hen gaan. Luisteren. Proberen begrijpen wat er leeft.
Jacinda Ardern, ex-premier van Nieuw-Zeeland, gebruikte daar later op de dag een mooi woord voor: proximity. Dicht genoeg bij mensen komen om te begrijpen wat er echt aan de hand is. Ardern vatte haar kijk op leiderschap samen in vier woorden: proximity, curiosity, empathy and action. Nabijheid, nieuwsgierigheid, empathie en actie.
Opvallend trouwens hoe vaak dat woord curiosity vrijdag terugkwam.
Ook Ardern koppelde nieuwsgierigheid aan leiderschap. We verwachten van leiders vaak dat ze antwoorden hebben. Terwijl durven zeggen dat je iets nog niet weet net vertrouwen kan creëren. Tijdens covid kon niemand doen alsof alle antwoorden er al waren. Volgens Ardern was open communiceren over wat de overheid nog níét wist net belangrijk om vertrouwen op te bouwen en de juiste expertise rond de tafel te krijgen.
Misschien moeten leiders dus niet altijd de slimste persoon in de kamer proberen te zijn. Wel degene die voldoende goede vragen stelt.
En dan waren er Eva de Mol en Steven Bartlett. De Mol onderzocht meer dan duizend ondernemende teams. Haar vaststelling: als start-ups mislukken, heeft dat opvallend vaak niet met het product of de markt te maken, maar met het team. In haar onderzoek was dat bij 60 procent van de mislukkingen het geval.
Tegelijk wordt technologie steeds toegankelijker. Wat vroeger veel geld, mensen en infrastructuur vroeg, kan vandaag met een laptop, wifi en AI-tools. Dat maakt mensen volgens De Mol niet minder belangrijk. Integendeel. Als technologie voor iedereen beschikbaar wordt, zit het verschil steeds meer in de mensen die ermee aan de slag gaan. En in hun bereidheid om dingen te proberen die ook kunnen mislukken.
Steven Bartlett trok dat behoorlijk ver door. In zijn bedrijven is er een head of failure en wordt een award uitgereikt aan iemand die betekenisvol gefaald heeft. Niet omdat falen zo fantastisch is, wel omdat je zonder falen weinig nieuws ontdekt.
Failure is feedback. Feedback wordt kennis. En met die kennis kun je opnieuw verder?
Dat klinkt evident op een congrespodium. Tot je maandagochtend opnieuw op kantoor zit en iemand moet uitleggen waarom een project waarin tijd en geld geïnvesteerd werd niet gewerkt heeft.
We praten veel over innovatie, wendbaarheid, AI, leiderschap en mensgericht organiseren. Maar hebben we onze organisaties ook zo ingericht dat mensen nieuwsgierig mógen zijn? Dat ze iets mogen proberen zonder vooraf te weten of het werkt? Dat een leidinggevende niet alle antwoorden hoeft te hebben? Dat technologie mensen meer ruimte geeft in plaats van hen nog efficiënter taken te laten uitvoeren?
Uiteindelijk is dat ook het antwoord op de bedenking waarmee we naar Amsterdam vertrokken. Nee, er stonden dit jaar weinig typische HR-sprekers op het podium. Maar het ging de hele dag over mensen, over hoe we werken, hoe we leren, hoe we leidinggeven, hoe we samenwerken, hoe we technologie inzetten, hoe we ruimte maken voor initiatief en hoe we organisaties bouwen waarin mensen het verschil kunnen blijven maken.
Daarvoor moet je soms gewoon even uit de HR-bubbel stappen…
Volgend jaar doen we dat opnieuw op het Amsterdam Business Forum 2027
De eerste namen voor volgend jaar zijn ondertussen bekend:
- Oprah Winfrey, mediaondernemer en wereldwijd een van de bekendste stemmen rond menselijke verhalen en leiderschap
- Rahaf Harfoush, thought leader over emerging technology, innovatie en digitale cultuur
- Pieter Zwart, oprichter en CEO van Coolblue
- Philippe Aghion, Nobelprijswinnaar Economie en pionier van de theorie van creatieve destructie
Ook in 2027 trekt #ZigZagHR opnieuw met een Belgische delegatie naar Amsterdam.
En ja, volgend jaar hopen we opnieuw met wat meer volk de trein richting Nederland te nemen.
>> Wil je mee?
>> Stuur een mailtje dan krijg je in de loop van volgende week als eerste alle informatie.
[foto’s: Natan Reinds]
