In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ nodigen we CHRO’s daarom uit om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat volgens hen de tand des tijds moet doorstaan; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR-trend die volgens hen in 2045 nog steeds relevant zal zijn.
Deze keer kruipen we in de toekomstkoffer van Dirk Bervoets, CHRO bij Zorgbedrijf Antwerpen. Hij kent de organisatie van binnenuit: waar hij voordien dichter bij de operationele werking en de zorg voor bewoners werkte, staat hij vandaag aan het roer van het HR-beleid. Zijn loopbaan kent drie duidelijke hoofdstukken. Hij begon als leraar in het beroepsonderwijs, maakte daarna de overstap naar de bioscoopsector, eerst bij Utopolis en later als Operations Director bij Kinepolis België, en werkte vervolgens rond talentmanagement in een KMO. Uiteindelijk bracht zijn traject hem naar de zorgsector, waar hij vandaag zijn ervaring met mensen, organisaties en leiderschap bundelt in zijn rol als CHRO.
Architect van werk
“Als ik één item in mijn toekomstkoffer moet stoppen, dan is dat geen specifiek HR-programma, maar een manier van kijken naar organisaties,” zegt Dirk. “Voor mij gaat het over de rol van HR als architect van werk.” Volgens hem evolueren organisaties weg van klassieke functies naar meer fluïde organisaties, een model waarin skills en rollen centraal staan. “We moeten meer denken in talentstromen. Mensen zullen zich door organisaties bewegen in verschillende rollen, op verschillende momenten, afhankelijk van hun talenten en interesses.”
Dat vraagt dat HR zichzelf heruitvindt: nog meer als ontwerper van hoe werk, teams en ondersteuning georganiseerd worden, zodat de organisatie sneller en mensgerichter kan bewegen. Daarbij hoort volgens Dirk ook een andere kijk op workforce planning. “Strategische workforce planning zal geen eenmalige oefening meer zijn. Het wordt een continu proces dat organisaties en medewerkers helpt navigeren in een context die voortdurend verandert.” Die permanente workforce planning kan volgens Dirk alleen werken als ze gevoed wordt door inzicht over welke skills beschikbaar zijn, waar ze ontstaan, en waar risico’s of tekorten zich aankondigen.
“Data en analytics blijven cruciaal om beter te kunnen sturen op inzetbaarheid, samenwerking, welzijn en de gezondheid van teams, nog vóór problemen zichtbaar worden. En ja, dus ook op omzet en ebitda.” Ook leren en ontwikkelen blijven volgens Dirk cruciaal. “Het blijven heruitvinden van jezelf en het blijven ontwikkelen van mensen moet echt een onderdeel worden van werk. Het is niet iets ‘dat je er af en toe bijneemt’, maar een systeem dat ingebed zit in de organisatie.”
In zo’n model is interne mobiliteit geen uitzondering meer, maar de norm: mensen groeien door rollen en projecten, zonder de organisatie te moeten verlaten om zich te kunnen blijven ontwikkelen.
De mens blijft centraal
Als hij een brief zou schrijven aan de HR-leiders van de toekomst, zou Dirk vooral één boodschap meegeven: vergeet nooit dat het uiteindelijk over mensen gaat. “Er zal nog veel technologie komen, veel AI, en dat zal ons werk ongetwijfeld veranderen. Maar we mogen mensen nooit reduceren tot een datapunt of tot een resource. Het gaat altijd over wat mensen drijft, over vertrouwen en over relaties.”
Technologie verandert werk, maar dat is volgens hem van alle tijden. “Als je naar de geschiedenis kijkt, zie je dat technologie altijd voor ander werk heeft gezorgd. De vraag is telkens: hoe organiseren we dat werk op een duurzame manier voor mensen?” Daar ziet hij een belangrijke rol voor HR. “HR moet ook een hoeder van waarden blijven. Een soort ethisch kompas binnen organisaties.”
Het peloton
Wanneer we hem vragen welk object de cultuur van Zorgbedrijf Antwerpen het best symboliseert, kiest Dirk voor een metafoor uit de wielersport. “Voor mij is dat het peloton. In een peloton trap je samen vooruit en zet je elkaar uit de wind.”
Dat beeld past volgens hem perfect bij de zorgsector. “Of je nu verpleegkundige bent, ICT’er of boekhouder: iedereen werkt uiteindelijk aan hetzelfde doel. De waardigheid en de kwaliteit van leven van onze klanten / zorgvragers is ons kompas.”
Teamwerk is daarbij essentieel. “Je moet in de zorg echt op je team kunnen terugvallen. Dat vergt ook een andere rol van leidinggevenden: minder controleren en doorgeven, meer ruimte maken voor groei, feedback en samenwerking binnen het peloton. Bovendien bestaat de workforce steeds minder alleen uit vaste medewerkers. Samenwerking met partners, externen en andere vormen van inzet wordt structureel en vraagt een bewuste manier van organiseren.”
Verwondering van een kind
Als persoonlijk item voor zijn toekomstkoffer kiest Dirk voor nieuwsgierigheid. “Over twintig jaar hoop ik dat ik nog altijd met verwondering naar de wereld kan kijken,” zegt hij. Hij droomt ervan om dan wat meer te kunnen vertragen. “Misschien ergens dicht bij de natuur. Nieuw-Zeeland staat bijvoorbeeld nog op mijn bucketlist.” Maar tegelijk wil hij ook scherp blijven. “Ik zou graag blijven leren en misschien zelfs opnieuw studeren.”
Navigator van paradoxen
Als hij vooruitkijkt naar de HR-trends van de toekomst, ziet Dirk één constante: HR zal altijd moeten navigeren tussen paradoxen. “Wij bevinden ons voortdurend tussen verschillende spanningsvelden: technologie en menselijkheid, flexibiliteit en stabiliteit, regelgeving en autonomie.”
Volgens hem zal HR daarom steeds meer een ontwerpfunctie worden. “Wij helpen organisaties vormgeven in een wereld die complexer wordt.” Ook maatschappelijke ontwikkelingen spelen daarin een rol. “Demografie, geopolitiek, nieuwe vormen van werk… dat alles heeft impact op organisaties. HR zal altijd mee moeten nadenken over hoe we daarmee omgaan.”
Veerkrachtige organisatie
Als hij over twintig jaar terugkijkt op zijn loopbaan, hoopt Dirk vooral dat hij iets fundamenteels heeft kunnen bijdragen. “Ik hoop dat ik mee een gezonde basis heb kunnen leggen voor een veerkrachtige organisatie die telkens opnieuw nieuwe uitdagingen kan aangaan.”
Het gaat hem daarbij niet om grote persoonlijke verwezenlijkingen. “Als ik eraan heb kunnen bijdragen dat het denken over mensen en werk een vaste plaats heeft aan de directietafel, dan zou dat voor mij heel waardevol zijn.”
2046
Waar ziet hij zichzelf in 2046? “Ik vermoed dat ik dan met pensioen zal zijn,” lacht hij. “Maar stilzitten zal er waarschijnlijk niet bij zijn.” Hij hoopt tijd te hebben voor reizen, misschien kleinkinderen, en vooral voor vrijwilligerswerk en studie. “Ik zou mezelf graag blijven verdiepen in nieuwe inzichten en kennis.”
Het tempo zal misschien lager liggen, maar de nieuwsgierigheid moet blijven. “Zolang je maar blijft leren en open blijft staan voor wat er rondom je gebeurt.”
