In een tijdperk waarin veranderingen elkaar snel opvolgen, kijkt iedereen maximaal vier jaar vooruit. In onze interviewreeks ‘De toekomstkoffer’ nodigen we CHRO’s daarom uit om op langere termijn te denken. Want de keuzes die zij vandaag (niet) maken, bepalen (grotendeels) mee de toekomst van werk en HR. We stellen hen voor een uniek scenario: ze krijgen de kans om een toekomstkoffer samen te stellen die pas over 20 jaar geopend zal worden. Deze koffer bevat 5 voorwerpen die hun visie en nalatenschap als HR-leiders weerspiegelen: het belangrijkste HR-thema dat de komende 20 jaar volgens hen aan belang zal winnen; een persoonlijke boodschap; een symbool van hun bedrijfscultuur; een persoonlijk item en een HR trend die volgens hen in 2045 nog steeds relevant zal zijn. Deze keer kijken we in de koffer van Els Jans, Chief People Officer bij AXA Verzekeringen. Ze werkt sinds 2012 bij AXA en vervult al acht jaar haar huidige rol. “Ik noem mezelf een echte HR-baby,” zegt ze glimlachend. “Ik heb altijd in HR gewerkt.”
Voorbereid op de ‘Silver tsunami’
De gemiddelde leeftijd van medewerkers bij AXA Verzekeringen in België is 47 jaar. Vanaf 2029 zullen heel wat mensen met pensioen gaan. Dat vooruitzicht was voor Els dé aanleiding om enkele jaren geleden het Workforce Program op te zetten: “Tot dan toe werkte elke business unit met eigen Excel-overzichten. Er was geen gedeelde methodologie of duidelijk zicht op de toekomst. Daarom zijn we gestart met een systematische manier om data te verzamelen, te verwerken en te vertalen in een dashboard. Dat geeft ons inzicht in hoe we evolueren en waar de grootste noden liggen. Zo zien we ook tijdig in welke departementen veel kennis dreigt te verdwijnen, of waar absenteïsme verontrustende trends vertoont. Op basis daarvan kunnen we gericht handelen en flexibeler inspelen op knelpunten. Het Workforce Program heeft niet alleen ons HR-beleid geprofessionaliseerd, maar ook de samenwerking met de business versterkt. Bovendien maken we medewerkers bewuster van hun loopbaanmogelijkheden binnen AXA.”
Beste toekomstige people leader…
In haar toekomstkoffer steekt Els ook een persoonlijke boodschap aan de volgende generatie HR-leiders: “Ik wens je veel succes in het blijvend naar voren schuiven van de menselijke factor. Dat is niet evident in een steeds digitalere wereld, waar AI een groot deel van onze taken zal overnemen. Maar precies daarom zijn menselijke vaardigheden ook in 2045 cruciaal. Het is aan jullie om die te blijven koesteren en versterken. AI is nodig, zeker in tijden van blijvende krapte op de arbeidsmarkt. Maar het echte verschil zal gemaakt worden door de manier waarop mensen ermee omgaan: met voldoende veerkracht, wendbaarheid en menselijkheid in een wereld die steeds sneller verandert.”
Stevig geworteld, menselijk in de groei
De AXA-cultuur blijkt bijzonder. Els merkt dat veel medewerkers die vertrekken, nadien hun weg terugvinden naar het AXA:. “Blijkbaar is dat unieke karakter niet vanzelfsprekend. Wat ons onderscheidt, is een mix van twee werelden: een sterke focus op expertise, excellentie en kwaliteit in dienstverlening, dat is onze performance cultuur. En tegelijk humanisme: zorg dragen voor elkaar en aandacht hebben voor het menselijke.
Een boom is daarom voor mij het perfecte symbool. De stevige wortels en robuuste stam staan voor onze expertise en onze drang naar excellentie. De groene kruin vol bladeren symboliseert het leven, de zorgzaamheid en het menselijke aspect. Bovendien sluit de boom mooi aan bij ons engagement voor klimaat en maatschappij.”
De yogamat als pauzeknop
Als persoonlijk voorwerp kiest Els haar yogamat. “Tien jaar geleden ben ik toevallig met yoga gestart, zonder te beseffen hoeveel betekenis het later voor mij zou krijgen. Yoga helpt me de gedachtenstroom even stil te zetten. Ik hou vooral van actieve vormen en probeer er wekelijks zo’n drie uur tijd voor vrij te maken. Dat moment op de mat is niet alleen een investering in mezelf, maar ook in de mensen rondom mij. Want door beter voor mezelf te zorgen, kan ik er ook beter zijn voor anderen.”
Iedereen heeft zo’n ‘pauzeknop’ nodig, vindt Els. Voor de een is dat yoga, voor de ander wandelen, lopen of dansen. “Het gaat erom iets te vinden dat je helpt afstand te nemen, want er komt vandaag enorm veel op ons af. Van nature ben ik vrij rationeel ingesteld, maar ik ervaar aan den lijve dat dit biologisch en mentaal noodzakelijk is. Na jaren oefenen ben ik me heel bewust van wat yoga met mijn lichaam én geest doet.”
Sterker uit de storm
Wat volgens Els de komende twintig jaar cruciaal blijft, is learning agility: de nieuwsgierigheid en gretigheid om te blijven leren en jezelf telkens opnieuw uit te vinden. “Waar je vroeger twintig jaar kon teren op je kennis, is die vandaag na amper drie jaar alweer verouderd. Juist daarom wordt leergierigheid steeds belangrijker, zeker in een wereld waarin crisissen onvermijdelijk zijn.”
In dat kader inspireert het concept van antifragiliteit van Nassim Nicholas Taleb haar sterk. Het gaat verder dan veerkracht: niet gewoon terugveren na een tegenslag, maar erdoor groeien en sterker uit de storm komen. “Precies dat hebben mensen vandaag nodig in een snel veranderende context, waar mentaal welzijn steeds meer onder druk komt te staan. Bij AXA volgen we dit via ons jaarlijkse Mind Health Report, dat sinds 2020 trends rond mentaal welzijn in zestien landen in kaart brengt. Het doel is sensibiliseren en de dialoog stimuleren, zodat werkgevers, werknemers en beleidsmakers actie ondernemen.
De cijfers zijn duidelijk: 51% van de Belgen verwacht mentale ondersteuning van hun werkgever, en bij jongeren onder 35 loopt dit zelfs op tot 65%. Daar ligt een cruciale opdracht voor HR: organisaties helpen bouwen waarin mensen kunnen blijven leren, sterker worden van verandering én mentaal overeind blijven.”
Tussen demografie en technologie
Als Els vooruitkijkt, ziet ze twee grote hefbomen die de toekomst van HR bepalen: demografie en technologie. “Enerzijds is er de demografische evolutie in Europa. Mensen leven langer, maar zijn niet noodzakelijk langer actief op de arbeidsmarkt. In combinatie met een dalend geboortecijfer stelt dat ons voor grote uitdagingen. Voor HR betekent dit dat we carrières minder lineair moeten benaderen en meer aandacht moeten hebben voor flexibiliteit, afgestemd op de verschillende levensfases van medewerkers: jonge starters, ouders met jonge kinderen, of vijftigplussers die zorg dragen voor hun eigen ouders.”
Anderzijds is er de technologische revolutie. “De snelle doorontwikkeling van artificiële intelligentie en digitalisering verandert jobs ingrijpend. Het biedt kansen om werk duurzamer en efficiënter te maken, maar vraagt tegelijk dat we mensen voorbereiden op nieuwe rollen en hen ondersteunen bij de constante verandering. Samen vormen demografie en technologie een uitdagende, maar boeiende cocktail die de toekomst van HR onvermijdelijk zal hertekenen.”
De menselijke factor altijd voorop
Als ze nadenkt over de impact die ze wil nalaten, hoopt Els dat AXA onthouden wordt als voorloper in diversiteit, equity & inclusie binnen de financiële sector. “Dat is niet zomaar een label of project, maar iets waar ik écht trots op ben. Vandaag hebben we een heel vrouwelijk directiecomité, wat nog altijd uitzonderlijk is in onze sector. Het toont dat we vooruitgang boeken, niet alleen in cijfers, maar ook in cultuur en mentaliteit.”
Daarnaast benadrukt ze het belang van wellbeing. “Wellbeing is voor ons een dagelijkse opdracht. We zijn nooit uitdagingen uit de weg gegaan, en telkens weer stond de vraag centraal: wat betekent dit voor de mens achter de medewerker of klant? Die focus op de menselijke factor is ook waar ik elke dag voor opsta. Ik hou niet van de term ‘HR’, omdat die mechanisch kan klinken. Maar die H, die mens, is voor mij juist het hart van alles wat we doen. Als er iets is waar ik fier op ben, dan is het dat we als pionier hebben laten zien dat menselijkheid en professionaliteit hand in hand kunnen gaan. Dat we het menselijke aspect nooit uit het oog verloren, hoe groot de uitdagingen ook waren. Als dat mijn nalatenschap mag zijn, dan ben ik tevreden.”
Tijd om te leren, te zorgen en te laten groeien
En hoe ziet Els zichzelf in 2045? “Ik hoop dat ik dan nog altijd actief en positief in het leven sta. Ik zie mezelf graag een bijdrage leveren aan de maatschappij, bijvoorbeeld als vrijwilliger of in een rol als bemiddelaar. Ik geloof sterk in de kracht van luisteren en verbinden. Daarnaast wil ik ook ruimte maken om opnieuw te leren en te studeren. Niet zozeer om een diploma te behalen, maar omdat blijven leren voor mij een manier is om nieuwsgierig en betrokken te blijven.”
Ook persoonlijke passies krijgen in haar toekomstbeeld een plek. “Ik droom ervan meer tijd te maken voor lezen, schrijven en wandelen. En er is één droom die heel concreet is: een moestuin. Ik ben opgegroeid in een gezin waar dat vanzelfsprekend was, en als kind heb ik dat altijd als een luxe ervaren. In 2045, wanneer ik 72 ben, hoop ik die luxe opnieuw te beleven: de rust vinden in het werken met de handen en het plezier ervaren om iets te laten groeien.”
